ในประเทศ ข่าวเกี่ยวกับคณะพิทักษ์การเงินก็ได้รับการรายงานอย่างรอบด้าน
หนังสือพิมพ์ฮว่าซย่ารายวันพาดหัวข่าวหน้าแรกด้วยบทความเรื่อง «ร่วมฝ่ามรสุม เคียงบ่าเคียงไหล่ แสดงความรับผิดชอบ — มองแนวหลังอันแข็งแกร่งของมาตุภูมิผ่านศึกพิทักษ์การเงินแห่งท่าเรือ» รายงานตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่คณะพิทักษ์การเงินเริ่มจากบทความวิชาการ รวบรวมผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินมาหารือ จัดตั้งคณะพิทักษ์การเงิน ก่อนจะลอบเข้าไปประจำการในท่าเรือเป็นเวลานานถึงหนึ่งปี
ถึงขั้นเปิดเผยว่า เบื้องหลังเงินทุนที่รัฐบาลกลางจัดเตรียมให้ท่าเรือนั้น เบื้องต้นมีมากกว่าหนึ่งแสนล้านดอลลาร์สหรัฐ และภายหลังยังมีคลังเงินทุนสำรองอีกด้วย
นักวิจารณ์สรุปความเห็นว่า «ศึกพิทักษ์การเงินแห่งท่าเรือพิสูจน์ความจริงข้อหนึ่งอย่างชัดเจนว่า ชะตากรรมของท่าเรือผูกพันแนบแน่นกับชะตากรรมของมาตุภูมิมาโดยตลอด»
«มาตุภูมิจะเป็นแนวหลังอันแข็งแกร่งของท่าเรือเสมอ นี่ไม่ใช่คำขวัญลอย ๆ แต่เป็นข้อสรุปทางประวัติศาสตร์ที่ผ่านบททดสอบด้วยเลือดและไฟมาแล้ว»
หนังสือพิมพ์ใหญ่หลายฉบับพากันนำข่าวไปตีพิมพ์ต่อ
แต่บางคนกลับมองเห็นประเด็นอีกอย่างจากข่าวนี้... คำว่า “เริ่มต้นจากบทความวิชาการ” หมายความว่ายังไง?
หนังสือพิมพ์นครเซี่ยงไฮ้จึงไปสืบถามเป็นพิเศษ จากนั้นก็พบบทความที่เฉินโม่เขียนไว้ พวกเขาดีใจกันจนแทบคลั่ง! แถมยังสืบได้ว่าเฉินโม่หายตัวไปนานเต็มปีพอดี ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่คณะพิทักษ์การเงินเดินทางไปท่าเรืออย่างพอดิบพอดี
บทความที่เรียงพิมพ์เป็นตัวอักษรทีละตัว ของสูงส่งพวกนี้สำคัญมาก เพราะช่วยหลอมรวมความคิดของประชาชนทั้งประเทศให้เป็นหนึ่งเดียว
แต่ประชาชนชอบอ่านข่าวที่มีประเด็นเด็ดมากกว่า หนังสือพิมพ์ของพวกเขามีหน้าที่เขียนข่าวที่ประชาชนอยากอ่าน
แล้วข่าวแบบไหนถึงจะมีประเด็นเด็ด?