เฉินโม่กับคณะอยู่ที่ตำบลเหมี่ยวเกาต่ออีกวัน โหวกุ้ยผิงแจ้งทางโรงเรียนและทางตำบลไว้แล้ว จึงเดินทางออกจากตำบลเหมี่ยวเกาไปก่อน
ทางฉินเฟิงเองก็สืบข่าวของเยว่จวินหัวเหลืองได้แล้ว เฉินโม่ให้เขาปักหลักอยู่ที่ตำบลเหมี่ยวเกา คอยจับตาคนกลุ่มนี้ พร้อมกำชับว่าอย่าเปิดเผยตัว
เยว่จวินกับพวกพาตัวเด็กผู้หญิงออกจากตำบลเหมี่ยวเกาได้เรื่อยมา เกรงว่าทางตำบลคงมีผู้มีอิทธิพลคอยคุ้มกันอยู่ด้วย จะเป็นโจวเว่ยตง เลขาธิการพรรคที่ไม่ค่อยมีตัวตนและไม่เคยสร้างความเคลื่อนไหวอะไรเลยหรือเปล่า?
หรือจะเป็นหลี่ต้าจวิน นายกตำบลที่ทุ่มเทให้กับการพัฒนาตำบลเหมี่ยวเกา?
ตกลงเป็นใครกันแน่?
เฉินโม่เองก็ยังไม่มีคำตอบ
ฉินเฟิงบอกว่าเขาเป็นคนท้องถิ่น และบังเอิญมีญาติอยู่ที่ตำบลเหมี่ยวเกาพอดี จึงใช้เรื่องนี้เป็นฉากบังหน้าได้
พวกเขาออกจากตำบลเหมี่ยวเกา จากนั้นก็ไปสำรวจตำบลต่าง ๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอผิงคังต่อ ระหว่างนั้น หญิงวัยกลางคนแซ่หวังคนนั้นคอยให้ความสนใจเฉินโม่อยู่ตลอด ทั้งตักน้ำ ทั้งเอาอาหารมาให้ ดูแลเอาใจใส่ทุกอย่าง
แต่เฉินโม่ปฏิเสธมาตลอด
เป็นโจโฉนี่ไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะคนอย่างเขา
เผลอ ๆ อาจเกิดเหตุวุ่นวายแบบเมืองหว่านขึ้นมาได้
ภายนอกดูเหมือนนางอยากประจบเฉินโม่ แต่ลับหลังกลับไม่มีใครรู้ว่านางคิดอะไรอยู่
เฉินโม่เรียกเพื่อนร่วมงานผู้ชายคนหนึ่งมาอยู่ห้องเดียวกับเขาเสียเลย
หลังจากสำรวจพื้นที่กันมารอบหนึ่ง เวลาก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์แล้ว
ทั้งกลุ่มกลับมาที่อำเภอผิงคังอีกครั้ง
“ติ๊ด ๆ ๆ~” โทรศัพท์ตั้งโต๊ะในสำนักงานดังขึ้น
“ฮัลโหล?”
“คุณเฉิน เยว่จวินเคลื่อนไหวแล้ว พวกมันพาเด็กผู้หญิงสองคนออกจากโรงเรียนตำบลเหมี่ยวเกา ตอนนี้ขึ้นรถแล้ว ดูจากทิศทาง กำลังออกจากเขามุ่งหน้าไปผิงคังครับ”
ฉินเฟิงอยู่ที่ร้านขายของชำในตำบล ใช้โทรศัพท์ตั้งโต๊ะโทรมา เขาแอบมองการเคลื่อนไหวของเยว่จวินกับพวกผ่านหน้าต่างร้าน พร้อมรายงานเสียงเบา