ปี 1988 ด้วยผลงานโดดเด่นระหว่างดำรงตำแหน่ง เย่ชิงซาน รองนายกเทศมนตรีเมืองหลินเฉิง ได้ตัดคำว่า “ประจำ” ออกจากตำแหน่งอย่างเป็นทางการ กลายเป็นนายกเทศมนตรีรักษาการ และร่วมบริหารเมืองกับกู้เฉิง เลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำเมือง
เฉินจวินก็ถูกย้ายกลับไปยังสำนักงานตำรวจเมืองหลินเฉิง รับตำแหน่งรองผู้อำนวยการประจำ
เขารับผิดชอบดูแลงานก่อสร้างศูนย์รับแจ้งเหตุสายด่วน 110 ของเมืองหลินเฉิง รวมถึงงานบริหารประจำวันทั้งหมดของสำนักงานตำรวจเมืองหลินเฉิง
ในเวลาเดียวกัน ชื่อเสียงของสายด่วน 110 แห่งหลินเฉิงก็ดังกระฉ่อนไปทั่วประเทศ อืม เป็น “ชื่อเสียงอันดีงาม” ทั้งนั้น ตำรวจจากที่อื่นแค่เอ่ยถึงก็แทบกัดฟันกรอด
ตามคำแนะนำของเย่ชิงซาน เฉินจวินได้รู้จักกับหลินเต้า หัวหน้าภาควิชานิติศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยฮั่นตง ผ่านการแนะนำของฉีถงเหว่ย หลานชายของเขา จากนั้นก็สมัครเรียนและสอบเข้าเป็นนักศึกษาปริญญาโทของหลินเต้าได้
หัวหน้าภาควิชาคนนี้ยังมีลูกศิษย์อีกคนชื่อเกาอวี้เหลียง ก่อนหน้านี้เขาเรียนปริญญาเอกด้านกฎหมายอยู่ใต้การดูแลของหลินเต้า หลังเรียนจบก็ได้รับตำแหน่งอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัย
ปีหน้ามีโควตารองศาสตราจารย์จองไว้ให้แล้ว และสามารถรับนักศึกษาปริญญาโทมาดูแลได้
ด้วยรากฐานอันแข็งแกร่งจากการพัฒนาโรงงานเครื่องจักร เหมืองถ่านหิน และอำเภอต่าง ๆ เช่น ตงไห่ก่อนหน้านี้
เย่ชิงซานจึงเริ่มทุ่มเงินก้อนโตในหลินเฉิง จัดตั้งโครงการก่อสร้างท่าเรือขนาดหนึ่งหมื่นตันในอำเภอจินกั่ง โครงการถนนสายหลักมาตรฐานสูงสองสายที่พาดผ่านเมืองหลินเฉิงจากตะวันออกจรดตะวันตก โครงการปรับปรุงระบบคมนาคมหลักของเมือง และอื่น ๆ อีกมากมาย!
ขณะเดียวกัน เมืองหลินเฉิงยังบรรลุข้อตกลงความร่วมมือระยะยาวด้านการก่อสร้างระบบคมนาคมข้ามเขตระหว่างห้าเมืองสามมณฑล กับเมืองเศรษฐกิจสำคัญอย่างเมืองจิงโจว เมืองลวี่โจว นครเซี่ยงไฮ้ และเมืองหลินอัน มณฑลเจียงหนาน