เรื่องที่เฉินจวินจะปลดประจำการนั้น สองสามีภรรยาปรึกษากันจนได้ข้อสรุปแล้ว
แต่ยังไม่ได้บอกเฉินโม่
ตั้งใจจะให้เขาประหลาดใจ!
เดิมทีเฉินโม่ยังคิดจะลองถามข่าวจากเจ้าตัวเล็ก แต่เจ้าหนูน้อยดันหลับไปตอนสำคัญที่สุด ไม่ได้ยินอะไรเลย
ถามอะไรก็ไม่รู้สักอย่าง ทำเอาเขาหงุดหงิดอยู่เหมือนกัน
เฮ้อ~
ยังเด็กเกินไปจริง ๆ ฝากความหวังไว้ไม่ได้
ช่วงไม่กี่วันในเทศกาลตรุษจีน นอกจากจะคอยเกลี้ยกล่อมพ่อเป็นนัย ๆ ให้ปลดประจำการแล้ว
เฉินโม่ยังตั้งใจเรียนรู้วิธีฝึกฝนและการต่อสู้ของทหารจากพ่อด้วย จะได้ไม่เสียพรสวรรค์ทางร่างกายที่ได้มาหลังเกิดใหม่ไปเปล่า ๆ
เจิ้งซานเป็นทหารฝีมือดีของกรมทหาร ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เป็นผู้ติดตามของผู้บังคับการกรม เฉินโม่ได้เรียนวิชาหมัดมังกรดำสิบแปดท่าที่เล่าขานกันมาจากเขา
เรียนแค่ไม่กี่วันก็ออกกระบวนท่าได้เป็นเรื่องเป็นราวแล้ว
ความเร็วในการเรียนรู้นี้ทำให้ทหารทั้งสองคนพูดอะไรไม่ออก ได้แต่เอามือปิดหน้าด้วยความอับอาย
พอพ้นปีใหม่ เฉินจวินก็พาเจิ้งซานกลับกรมทหารไปด้วยกัน ทั้งคู่หอบหิ้วสัมภาระกลับไปเป็นกอง
ส่วนเฉินโม่ก็เปิดเทอม กลับไปเรียนต่อที่ห้อง ป.3/1 อันแสนคุ้นเคย
หลังจากแสร้งทำตัวอยู่พักหนึ่ง เขาก็ควบคุมระดับการแสดงบทบาทเด็กอัจฉริยะของตัวเองได้อย่างชำนาญแล้ว ดังนั้น ขณะที่เจ้าหัวผักกาดตัวน้อยกลุ่มนี้กำลังอ่านนิทานในหนังสือเรียนแล้วหัวเราะกันอย่างมีความสุข
เฉินโม่ก็เอ่ยคำว่า “สตรอว์เบอร์รี แอปเปิล” ขึ้นมากลางวงอย่างไม่ตั้งใจ แล้วบอกเพื่อนร่วมชั้นว่านี่คือภาษาอังกฤษ
จากนั้นก็ได้รับสายตาตกตะลึงและชื่นชมจากเพื่อนร่วมชั้นเป็นพรวน
อวดเก่งเล็ก ๆ น้อย ๆ สักหน่อย
สะใจ!
ต่อมา ในคาบภาษาจีนเขาก็หยิบตำราเรียนประวัติศาสตร์ระดับมัธยมต้นสามปีของพ่อออกมา ส่วนคาบคณิตศาสตร์ก็เริ่มเรียนจากตำราคณิตศาสตร์พื้นฐานระดับมัธยมต้นของแม่
เฉินโม่: ไม่แอ๊บแล้ว! เปิดเผยความจริงก็ได้!
ผมนี่แหละอัจฉริยะ!
เขาแค่อยากทำให้คนรอบข้างยิ่งเชื่อว่าเขาเป็นอัจฉริยะ จะได้มีเหตุผลเพียงพอที่จะข้ามชั้นเรียนโดยตรง
ในขณะเดียวกัน ก็อยากพิสูจน์ให้พ่อแม่เห็นว่าเขาไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ อีกต่อไปแล้ว