พ่อผมปลดประจำการ ทั้งมณฑลฮั่นตงสะเทือน!

ตอนที่ 10 พ่อผมย้ายออกจากกองทัพ จนทั้งมณฑลฮั่นตงตกตะลึง!

7 นาที· 1.7K คำ

หลังจากทักทายถามไถ่กันอยู่พักหนึ่ง สองพ่อลูกก็หยิบของออกมาจากกระเป๋าที่ถือมาด้วย

มีทั้งของฝากพื้นเมืองถุงใหญ่กับของกินที่บ้านปลูกเอง พวกเขาบอกว่าเป็นน้ำใจจากคนทั้งครอบครัว

หลิวหรู่ให้เด็กสองคนต้อนรับลูกพี่ลูกน้อง จากนั้นก็ยกผลไม้กับขนมที่วางอยู่ในบ้านมาให้ รวมถึงลูกอมนมกับลูกอมรสผลไม้สองกำมือใหญ่ที่เจ้าตัวเล็กซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อ แล้วเชิญฉีเฟิงกับฉีถงเหว่ยกิน

เจ้าตัวเล็กมองลูกอมนมของตัวเองตาละห้อย

แต่พอมองคนที่เรียกว่าพี่ลูกพี่ลูกน้อง แม่บอกว่าเขาเป็นพี่ชายของเฉียนเฉียน เหมือนพี่ชายคนอื่น ๆ

อืม... พูดจนเธองงไปหมดแล้ว

คิดไม่ออกเลย

เรื่องญาติพี่น้องแบบนี้ เธอยังต้องทำความเข้าใจและคิดทบทวนอีกเยอะ

แต่พอเห็นว่าพี่ลูกพี่ลูกน้องไม่หยิบขนม เจ้าตัวเล็กก็ยิ้มร่าอย่างใจกว้าง หยิบลูกอมยื่นให้ฉีถงเหว่ยกิน

ยิ้มหวานหยดย้อย!

“ขอบใจนะ น้องสาว” ฉีถงเหว่ยยิ้มพลางลูบหัวเล็ก ๆ ของเจ้าตัวเล็ก

พูดตามตรง ฉีถงเหว่ยเพิ่งเคยเจอลูกสาวของน้าสาวเป็นครั้งแรก ลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยของเขาหน้าตาสวยน่ารัก พอยิ้มแล้วลักยิ้มก็ปรากฏขึ้นในรอยยิ้ม ดูหวานมาก

เป็นเด็กที่เติบโตมาในเมืองอย่างที่เขาเคยจินตนาการไว้

เจ้าตัวเล็กเป็นฝ่ายชวนคุยเก่ง ส่วนเฉินโม่ที่โตกว่าหน่อยกลับไม่รู้จะพูดอะไร

เขาจึงหยิบผลไม้กับของกินอื่น ๆ ให้พี่ลูกพี่ลูกน้องเช่นกัน

เด็กทั้งสามคนกำลังกินของว่างกัน ส่วนผู้ใหญ่ก็แยกไปอีกด้านเพื่อพูดคุยรำลึกความหลังและถามไถ่เรื่องในบ้าน

“พี่เขย ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง พี่สาวฉันสบายดีไหม?”

หลิวหรู่ถามถึงพี่สาวและครอบครัวของนาง

พี่สาวของหลิวหรู่ชื่อหลิวฟาง อายุมากกว่านางราว 15 ปี ตอนหลิวหรู่ยังเด็ก พี่สาวเป็นคนเลี้ยงดูนางแทบทุกอย่าง นางจึงสนิทกับพี่สาวมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป