พ่อผมปลดประจำการ ทั้งมณฑลฮั่นตงสะเทือน!

ตอนที่ 11 พ่อฉันย้ายกลับมารับราชการ พลิกเอาทั้งมณฑลฮั่นตงตะลึง!

7 นาที· 1.7K คำ

หลังจากฉีถงเหว่ยแก้ข้อความเสร็จ หลิวหรู่ก็ได้แต่ทำอะไรไม่ถูก ส่วนเฉินจวินยิ้มขำ ฉีเฟิงจึงประทับลายนิ้วมือลงบนสัญญากู้ยืมในที่สุด

จากนั้นเขาก็หันไปมองลูกชาย

“ถงเหว่ย คุกเข่าลง! กราบขอบคุณน้าเล็กกับน้าเขย!”

ฉีถงเหว่ยทิ้งตัวคุกเข่าลงทันที

หลิวหรู่ไวปานสายฟ้า รีบคว้าคอเสื้อด้านหลังของเขาไว้ ไม่ให้ก้มลงกราบ เฉินจวินเองก็จับมือเขาไว้ทันที

“พี่เขย ทำอะไรกันเนี่ย? ยังเห็นพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่หรือเปล่า? ถงเหว่ย ลุกขึ้น!” หลิวหรู่ดึงเขาขึ้นแรง ๆ

“ใช่แล้ว ถงเหว่ย! ลูกผู้ชายไม่คุกเข่าให้ใครง่าย ๆ คุกเข่าให้ฟ้า ดิน พ่อแม่ และผู้ใหญ่ในครอบครัวก็พอ อย่าคุกเข่าเพราะเงิน” เฉินจวินพูดเสียงดัง

“น้าเล็ก น้าเขย ขอบคุณนะครับ! ต่อไปผมจะตอบแทนพวกน้าแน่นอน!!!” ฉีถงเหว่ยถูกทั้งสองคนดึงให้ลุกขึ้นอย่างไม่อาจขัดขืน เขามองทั้งคู่ น้ำตาคลอเบ้า แล้วเอ่ยด้วยความมุ่งมั่น

“พอแล้ว ๆ เป็นครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น จะพูดอะไรแบบนี้ทำไม? ฉันเป็นน้าแท้ ๆ ของเธอนะ! นี่ก็น้าเขยแท้ ๆ ของเธอ!”

หลิวหรู่กดหัวฉีถงเหว่ยอย่างหมั่นไส้ ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากเขาแล้วบ่น

พอคุยธุระกันเสร็จ ก็ดึกมากแล้ว หลิวหรู่ไปจัดห้องรับแขกข้าง ๆ ให้พี่เขยกับหลานชายพัก หรือจะให้ฉีถงเหว่ยนอนกับเฉินโม่ ลูกพี่ลูกน้องของเขาก็ได้

ฉีถงเหว่ยเลือกนอนกับพ่อ

เขากับเฉินโม่เองก็ไม่รู้จะคุยอะไรกันดี

ถ้าเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ยังพอหยอกเล่นได้บ้าง แต่กับน้องชายลูกพี่ลูกน้องคนนี้ ฉีถงเหว่ยรู้สึกว่าแม้เจ้าตัวจะดูเด็กจ้อย แต่ในใจกลับเหมือนมีผู้ใหญ่อาศัยอยู่คนหนึ่ง

ทั้งที่อายุยังน้อย แต่คำพูดคำจาและท่าทางกลับสุขุมสุด ๆ!

ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินคุณยายบอกว่าหลานชายคนนี้ฉลาดมาก ใช่แล้ว ก่อนหลิวหรู่จะย้ายมาเมืองหลินเฉิง นางกลับไปบ้านเดิมรอบหนึ่งเพื่อบอกที่อยู่บ้านใหม่กับเบอร์โทรศัพท์ให้ปู่ย่าของเฉินโม่รู้ ทั้งยังเล่าเรื่องความประพฤติของเฉินโม่ให้ฟังด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป