ชีชีมองกลุ่มควันหนาทึบที่ลอยขึ้นจากทางใต้ของเมือง ใจพลันเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมา แต่กลับบอกไม่ถูกว่าคืออะไร
“คุณหนูชี มองอะไรอยู่เหรอครับ?” เถ้าแก่ร่างท้วมเห็นเธอยืนอยู่ที่ระเบียงมานานแล้ว
“มองไปเรื่อยค่ะ” ชีชีละสายตากลับมา
“ลูกบ้านอาคาร 17 เสนอให้ออกไปหาเสบียง ผมก็อยากไปดูด้วย จะได้ฝึกตัวเองสักหน่อย คุณหนูชีอยากได้อะไรไหมครับ ผมจะเอากลับมาให้”
เถ้าแก่ร่างท้วมเตรียมใจมานานแล้ว แต่พอคิดว่าคงไม่มีใครมาช่วยเหลือ พวกเขาคงต้องพึ่งตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอดต่อไป ทักษะการหาเสบียงจึงเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้ให้ได้
“ฉันไปด้วยค่ะ”
“หา?” เถ้าแก่ร่างท้วมตกใจ “คุณก็จะไปด้วยเหรอ?”
ชีชีพยักหน้า
“แต่ข้างนอกมีแต่ซอมบี้ อันตรายมากนะครับ คุณหนูชีอยู่บ้านเถอะ อยากได้อะไรก็บอกผม เดี๋ยวผมเอามาให้”
“ในเมื่อวันสิ้นโลกมาถึงแล้ว เราก็ต้องปรับตัวให้ได้ อยู่แต่ในบ้านไม่ใช่ทางออกค่ะ”
เถ้าแก่ร่างท้วมพยักหน้าเห็นด้วย “พอดีหัวหน้าทีมที่พวกเขาเลือกก็อยู่ห้องตรงข้ามเรานี่เอง คนคุ้นเคยกัน อย่างน้อยก็ช่วยดูแลกันได้”
ชีชีพยักหน้า ไม่ได้แปลกใจเลยสักนิด ครั้งก่อนที่ออกไปหาเสบียง ทุกคนก็เห็นความสามารถของพวกเขากับตา เลือกให้เป็นหัวหน้าทีมก็คงทำให้ทุกคนวางใจ