กระเรียนกระดาษบินเร็วมาก เร็วกว่าความเร็วเหินเมฆของซูหลิงเอ๋อร์ไม่ต่ำกว่าสองเท่า ไม่นานยอดเขาน้อยก็กลับมาอยู่ในสายตาของทั้งสอง
ขณะที่กระเรียนกระดาษกำลังจะร่อนลง แสงกระบี่สองสายพลันพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า เจตจำนงกระบี่อันแข็งแกร่งสองสายเข้าปะทะคานกันเหนือยอดเขาน้อย
โอวหยางกุมหน้า แค่เดาด้วยก้นก็รู้แล้วว่าปาจี้กับเสี่ยวไป๋ทะเลาะกันอีก เจ้าพวกศิษย์อกตัญญูพวกนี้ ถ้าวันไหนไม่ก่อเรื่องคงนอนไม่หลับ
กระเรียนกระดาษโคลงเคลงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ร่อนลงในลานของยอดเขาน้อย หูถูถูตะโกนเสียงดังว่า “ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่สาม ศิษย์พี่สี่ รีบมาดูเร็ว! ประมุขมอบศาสตราวิญญาณให้ข้าด้วยล่ะ!”
แต่คำพูดของหูถูถูกลับไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคนในลานเลย
หลิงชิงซงกับไป๋เฟยอวี่ยืนประจันหน้ากัน เจตจำนงกระบี่อันแข็งแกร่งทั้งสองสายแผ่ออกมาจากร่างของพวกเขา
เฉินฉางเซิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้แต่ส่ายหน้าพลางยิ้มขื่น ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
หูถูถูอยากอวดศาสตราวิญญาณชิ้นใหม่ที่เพิ่งได้มา แต่กลับรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ทันใดนั้นนางก็เหลือบเห็นจิ้งจอกทิเบตที่เดินผ่านมา ดวงตาพลันเป็นประกาย นางยกจิ้งจอกทิเบตขึ้นด้วยสองมือ จ่อไปตรงหน้ากระเรียนกระดาษแล้วกล่าวว่า “พี่ชายรูปงาม รีบดูเร็ว นี่คือศาสตราวิญญาณที่ประมุขมอบให้ข้าล่ะ!”
หูเหยียนมองกระเรียนกระดาษตรงหน้าอย่างงุนงง ศาสตราวิญญาณชิ้นหนึ่งหรือ? สำนักชิงอวิ๋นช่างร่ำรวยเสียจริง!
ทว่าในฐานะผู้บำเพ็ญปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่ในขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ เขาหมดความสนใจในศาสตราวิญญาณไปแล้ว หากเป็นอาวุธเต๋า หูเหยียนคงสนใจอยู่บ้าง แต่สำหรับผู้บำเพ็ญในขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์แล้ว ศาสตราวิญญาณชิ้นหนึ่งแทบไม่มีประโยชน์อะไร