ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 47 ไม่รู้จักคำว่าคู่ต่อสู้

7 นาที· 1.6K คำ

หุ่นเชิดหลายร้อยตนที่มีพลังใกล้เคียงขั้นหยวนอิงนั้นเป็นเช่นไร?

ในหมู่คนเหล่านี้ มีเพียงจู่หยวนที่เข้าใจอย่างลึกซึ้ง ดวงตาของเขาฉายแววหวาดกลัวและเคียดแค้น

เดิมทีเขาคิดจะยอมแพ้การประลองใหญ่ของสำนักครั้งนี้ ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว แต่ไม่คิดเลยว่าเจ้าสำนักจะออกคำสั่งด้วยตนเอง ให้เขาเข้าร่วมการประลองใหญ่ของสำนัก

จนถึงตอนนี้ จู่หยวนก็ยังคิดไม่ออกว่าตนไปล่วงเกินเฉินฉางเซิงตรงไหน

เมื่อนึกย้อนถึงสิ่งที่เคยทำมา หากถามว่าเคยฆ่าใครหรือไม่ คนที่เขาฆ่านั้นมีมากเกินไปจริง ๆ

เขาเริ่มฆ่าคนตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ใครจะไปรู้ว่าวันไหนเขาอาจฆ่าล้างตระกูลเฉินฉางเซิงเข้าให้

ซวยชะมัด!

เดิมทีเขาปกปิดตัวตนได้แนบเนียนไร้ช่องโหว่ ถึงขั้นได้รับเลือกเป็นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักชิงอวิ๋น

ใครจะคิดว่าเขาจะพลาดท่าในคูน้ำอย่างเฉินฉางเซิงเข้าได้!

จู่หยวนพึมพำร่ายคาถา ร่างกายเริ่มเปลี่ยนแปลง ชั่วพริบตาต่อมาก็กลายเป็นคนอีกคนหนึ่งโดยสมบูรณ์

นี่คืออิทธิฤทธิ์ประจำตัวที่เขาภาคภูมิใจ รูปมารแปรผันร้อยลักษณ์!

ไม่เพียงแปลงร่างเป็นรูปลักษณ์ที่นึกคิดอยู่ในหัวได้เท่านั้น แม้แต่กลิ่นอาย วิชา และพลังมารก็ยังแปลงเป็นพลังปราณแท้ได้!

หลังแปลงร่างแล้ว ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ก็ยังมองไม่ออก!

เพียงแต่ขอบเขตพลังจะถดถอยลงหนึ่งขั้นใหญ่

เดิมทีเขาอยู่ขั้นหยวนอิง ทว่าหวนคืนสู่ครรภ์และคืนแก่นทอง จึงกลับไปอยู่ขั้นแก่นทอง

“ถ้าข้ายังอยู่ขั้นหยวนอิง หุ่นเชิดหลายร้อยตนนี้จะอยู่ในสายตาข้าได้อย่างไร?” จู่หยวนหลบเข้าไปกลางฝูงชน พลางคิดอย่างขุ่นเคืองในใจ

ขอเพียงแสร้งทำเป็นสู้ไม่ไหว แล้วหาโอกาสออกไปจากที่นี่เมื่อใดก็ได้ อย่างน้อยก็ถือว่าเข้าร่วมการประลองแล้ว เอาตัวรอดจากเคราะห์ครานี้ไปก่อนค่อยว่ากัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป