หุ่นเชิดหลายร้อยตนที่มีพลังใกล้เคียงขั้นหยวนอิงนั้นเป็นเช่นไร?
ในหมู่คนเหล่านี้ มีเพียงจู่หยวนที่เข้าใจอย่างลึกซึ้ง ดวงตาของเขาฉายแววหวาดกลัวและเคียดแค้น
เดิมทีเขาคิดจะยอมแพ้การประลองใหญ่ของสำนักครั้งนี้ ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว แต่ไม่คิดเลยว่าเจ้าสำนักจะออกคำสั่งด้วยตนเอง ให้เขาเข้าร่วมการประลองใหญ่ของสำนัก
จนถึงตอนนี้ จู่หยวนก็ยังคิดไม่ออกว่าตนไปล่วงเกินเฉินฉางเซิงตรงไหน
เมื่อนึกย้อนถึงสิ่งที่เคยทำมา หากถามว่าเคยฆ่าใครหรือไม่ คนที่เขาฆ่านั้นมีมากเกินไปจริง ๆ
เขาเริ่มฆ่าคนตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ใครจะไปรู้ว่าวันไหนเขาอาจฆ่าล้างตระกูลเฉินฉางเซิงเข้าให้
ซวยชะมัด!
เดิมทีเขาปกปิดตัวตนได้แนบเนียนไร้ช่องโหว่ ถึงขั้นได้รับเลือกเป็นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักชิงอวิ๋น
ใครจะคิดว่าเขาจะพลาดท่าในคูน้ำอย่างเฉินฉางเซิงเข้าได้!
จู่หยวนพึมพำร่ายคาถา ร่างกายเริ่มเปลี่ยนแปลง ชั่วพริบตาต่อมาก็กลายเป็นคนอีกคนหนึ่งโดยสมบูรณ์
นี่คืออิทธิฤทธิ์ประจำตัวที่เขาภาคภูมิใจ รูปมารแปรผันร้อยลักษณ์!
ไม่เพียงแปลงร่างเป็นรูปลักษณ์ที่นึกคิดอยู่ในหัวได้เท่านั้น แม้แต่กลิ่นอาย วิชา และพลังมารก็ยังแปลงเป็นพลังปราณแท้ได้!
หลังแปลงร่างแล้ว ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ก็ยังมองไม่ออก!
เพียงแต่ขอบเขตพลังจะถดถอยลงหนึ่งขั้นใหญ่
เดิมทีเขาอยู่ขั้นหยวนอิง ทว่าหวนคืนสู่ครรภ์และคืนแก่นทอง จึงกลับไปอยู่ขั้นแก่นทอง
“ถ้าข้ายังอยู่ขั้นหยวนอิง หุ่นเชิดหลายร้อยตนนี้จะอยู่ในสายตาข้าได้อย่างไร?” จู่หยวนหลบเข้าไปกลางฝูงชน พลางคิดอย่างขุ่นเคืองในใจ
ขอเพียงแสร้งทำเป็นสู้ไม่ไหว แล้วหาโอกาสออกไปจากที่นี่เมื่อใดก็ได้ อย่างน้อยก็ถือว่าเข้าร่วมการประลองแล้ว เอาตัวรอดจากเคราะห์ครานี้ไปก่อนค่อยว่ากัน