เปิดเทอมปีหนึ่ง วงเงินใช้จ่ายของผมเพิ่มเป็นสองเท่าทุกวัน

ตอนที่ 19 รถคันนั้นใต้หอพัก

7 นาที· 1.6K คำ

ตู้เจ๋อข่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

【เดี๋ยวไป】

หลี่หลินขับรถไปยังลานจอดรถนักศึกษาใกล้อาคารหก

ราวสามทุ่ม ใต้หอพักเป็นช่วงที่ผู้คนพลุกพล่านพอดี

บางคนเพิ่งกลับจากสนามกีฬา

บางคนถืออาหารเดลิเวอรีอยู่

นักศึกษาชายหลายคนนั่งคุยกันอยู่ใต้ตึกในรองเท้าแตะ

หลังรถพานาเมร่าสีเทาเข้มค่อย ๆ ขับเข้ามาจากหัวมุม สายตาคนรอบข้างก็หันตามไปแทบจะพร้อมกัน

ไฟหน้ารถกวาดผ่านพื้น

ตัวรถเตี้ยและเพรียวยาว

เมื่อจอดอยู่ข้างรถบ้านทั่วไปไม่กี่คันในลานจอด ความแตกต่างที่เห็นได้ด้วยตานั้นชัดเจนมาก

นักศึกษาชายคนหนึ่งที่เพิ่งไปรับพัสดุหยุดเดิน

เขามองรถค่อย ๆ ถอยเข้าช่องจอด ก่อนจะสะกิดเพื่อนข้างกายอย่างอดไม่ได้

“ดูคันนั้นสิ”

เพื่อนหันไปมอง

“ปอร์เช่เหรอ?”

“พานาเมร่า”

“รถใครน่ะ?”

“ไม่เคยเห็น คนในรถดูยังหนุ่มอยู่เลย”

หลี่หลินจอดรถเรียบร้อย

พอดับเครื่อง

ก็มีคนวิ่งออกมาจากทางเข้าอาคารหกแล้ว

ตู้เจ๋อข่ายยังใส่รองเท้าแตะอยู่

แต่เดินเร็วมาก

เจียงเหวินห้าวเดินตามหลังมาด้วยความเร็วปกติ

พอลงมาถึงข้างล่าง ทั้งคู่ก็เห็นรถพานาเมร่าสีเทาเข้มในช่องจอดทันที

ตู้เจ๋อข่ายเคยเห็นรถคันนี้ที่ศูนย์มาแล้ว

แต่พอได้เห็นมันจอดอยู่ใต้หอพักจริง ๆ ความรู้สึกกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

เขาเดินไปที่หน้ารถ

จ้องมองส่วนหน้าของรถอยู่นาน

“เอากลับมาจริง ๆ ด้วยแฮะ”

หลี่หลินผลักประตูลงจากรถ

“ไม่งั้นจะให้ทำไงล่ะ?”

ตู้เจ๋อข่ายเดินอ้อมไปด้านข้าง

“ไฟในศูนย์สว่างเกินไป จอดข้างนอกแล้วดูเท่กว่าอีก”

เจียงเหวินห้าวเดินเข้ามาใกล้ด้วย

เขาไม่ได้รู้เรื่องรถมากนัก

แต่ก็รู้จักชื่อพานาเมร่าอยู่บ้าง

แถมยังรู้ราคาแล้วด้วย

เกือบ 2 ล้านหยวน

พอเห็นรถคันนี้กลายเป็นของเพื่อนร่วมห้องจริง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป