ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 12 พาหลานชายไปในเมือง

7 นาที· 1.6K คำ

ระหว่างเดินไปตามทางกับพี่ชาย จ้าวฉินก็ยังคิดไม่ตกว่าทำไมตอนบ่ายโมงเป๊ะถึงมีคนออกมาเดินเล่นกันเยอะแยะขนาดนี้

“อ้าว อาฉิน ได้ยินว่าเมื่อคืนขุดหนอนทรายมาได้ตั้งสองถัง ขายได้เท่าไรล่ะ?”

“อย่าไปฟังพวกนั้นโม้เลย แค่สองสามชั่งยังพูดเป็นสองสามถังได้ เอามาให้พี่ชายฉันกินมื้อกลางวันต่างหาก” เขาเดินไปพลางพูดส่ง ๆ ไปพลาง

“สองสามชั่งก็ไม่น้อยแล้วนะ ขายได้ตั้งร้อยกว่าเหรียญ ทำไมไม่เอาไปขายล่ะ?”

“ฉันมีปากเหมือนกัน คนอื่นกินได้ ทำไมฉันจะกินไม่ได้?”

อีกฝ่ายถูกคำพูดของเขาอุดปากจนพูดไม่ออก หมดอารมณ์จะคุยต่อ กลับหันไปชี้แผ่นหลังเขาพร้อมบอกคนข้าง ๆ ว่า “ไอ้ขี้เกียจก็เป็นได้แค่ไอ้ขี้เกียจ ไม่รู้จักดูแลครอบครัวเลย เฮ้อ ต่อให้เป็นโคลนก็ปั้นไม่ขึ้น”

เสียงดังไม่น้อย พี่น้องทั้งสองได้ยินกันหมด จ้าวผิงทำหน้าไม่พอใจ ตั้งใจจะหยุดเถียงกับอีกฝ่ายสักสองสามคำ

“พี่ ไปกันเถอะ ผมหิวจะแย่แล้ว”

ได้ยินเขาพูดแบบนั้น จ้าวผิงจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินกลับบ้านต่อ

ยังไม่ทันเข้าบ้าน จ้าวฉินก็ได้ยินเสียงหลานชายบ่นงึมงำ “อาเล็กขี้เกียจจริง ๆ นี่เลยบ่ายโมงมาแล้ว ยังไม่ยอมตื่นอีก ผมหิวจะตายอยู่แล้ว”

สภาพร่างกายแบบนี้ของเขา หรือจะมีไว้ให้คนด่าโดยเฉพาะนะ?

“อาหย่วน พูดลับหลังคนอื่นแบบนี้ไม่ใช่นิสัยที่ดีนะ”

“อาเล็ก ผมพูดผิดตรงไหน อาเล็กขี้เกียจจริง ๆ นี่นา”

“ได้ ใจกล้าขึ้นแล้วสินะ ต่อไปถ้าทำการบ้านข้อไหนไม่เป็น ก็อย่ามาถามฉันแล้วกัน”

จ้าวผิงเรียนหนังสือมาแค่สามปี ส่วนเซี่ยหรงเรียนจบประถม ตอนนี้ทั้งคู่ก็ยุ่งมาก ไม่มีใครช่วยสอนการบ้านเด็กได้ เพราะอย่างนั้นเวลาจ้าวจวิ้นหย่วนเจอโจทย์ที่ทำไม่เป็น ก็ต้องไปขอให้ว่าที่นักศึกษามหาวิทยาลัยอย่างเขาช่วยสอน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป