ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 49 หาอาหารทะเลตามชายฝั่ง: ลาออกจากโรงเรียนกลับบ้าน แล้วร่ำรวยจากการหาอาหารทะเล

6 นาที· 1.5K คำ

จ้าวฉินเปิดหน้าต่างระบบ สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ของที่หาได้ตลอดทั้งเช้ากลับใช้ค่าดวงแบบเรียลไทม์ไปไม่ถึง 20 แต้ม ตอนนี้บนหน้าจอยังเหลือค่าดวงแบบเรียลไทม์อีก 53 แต้ม

แปลว่าจนถึงตอนนี้ วันนี้ก็ยังไม่เจอสิ่งของที่ระบบระบุไว้จริง ๆ

เขาเกาหัว สิ่งของที่ระบบระบุนั่นมันคืออะไรกันแน่ มองดูคนเต็มชายหาด ต่อให้เจออะไรอีก เขาก็คงแย่งกับคนพวกนั้นไม่ไหว

ตอนนี้ลมดูเหมือนจะเบาลงบ้างแล้ว จ้าวฉินยังได้ยินเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นของคนอื่นเป็นระยะ ๆ ฟังดูเหมือนพวกเขาเก็บของดีได้

อาเหอมองคนเหล่านั้นแล้วแค่นหัวเราะ ดูถูกท่าทางเหมือนไม่เคยเห็นโลกกว้างของพวกเขาอย่างมาก

ตอนจ้าวผิงมา เขายังอุตส่าห์หิ้วบุหรี่มาหนึ่งซอง ทั้งสองรับไปคนละมวนแล้วจุดสูบ สูดควันเข้าปอดแล้วรู้สึกสดชื่นชะมัด อั้นมาหลายชั่วโมงแล้ว

ทั้งสามช่วยกันยกกระสอบป่านทั้งสามใบขึ้นรถ จากนั้นจึงมุ่งหน้ากลับบ้าน

พอถึงบ้าน จ้าวฉินกับอาเหอก็หมดแรงจนไม่อยากขยับ จ้าวผิงบอกให้ทั้งคู่พัก ส่วนตัวเองยกกระสอบทั้งหมดไปไว้หลังบ้าน คราวนี้เขาถึงค่อยโล่งใจ ของพวกนี้เป็นของพวกเขาแล้ว

“เหมี่ยวเหมี่ยวคงหิวแย่แล้วสินะ” เห็นพี่สะใภ้วุ่นอยู่กับงาน จ้าวฉินจึงเอ่ยถาม

“เด็กน้อยหลับไปแล้ว อาหย่วนเห็นพวกเรายังไม่กลับ ก็เลยตุ๋นไข่ให้กิน”

จ้าวฉินมองอาหย่วนที่ยอง ๆ ดูพ่อของตัวเองเทอาหารทะเลออกมาอยู่หลังบ้าน แล้วหัวเราะ “โอ้โห เก่งขึ้นนี่ ตุ๋นไข่เป็นแล้วด้วย”

ทั้งสองพักกันครู่หนึ่ง ก่อนจะยกเก้าอี้เตี้ยไปช่วยป้าคัดแยกของที่หลังบ้าน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป