ระหว่างเดินกลับ จ้าวฉินยังคงสบถในใจไม่หยุด ซวยชะมัด ช่วยคนทั้งที ดันต้องเสียโทรศัพท์ไปด้วยเครื่องหนึ่ง
ลองคิดดูแล้ว ทรัพย์สินทั้งหมดที่มีตอนนี้ก็แค่สองพันกว่าหยวน ถ้าซื้อโทรศัพท์อีกเครื่อง คงประกาศล้มละลายได้เลย
ช่างเถอะ ยังไม่ซื้อโทรศัพท์ก่อนแล้วกัน
พอกลับถึงบ้าน เขาก็รีบอาบน้ำ ไม่มีเครื่องทำน้ำร้อนก็ต้องต้มน้ำเอง พอจัดการเสร็จก็ต้มบะหมี่อีกชาม กินแทนมื้อเย็น
ทุกอย่างเรียบร้อย เขาเปิดโทรทัศน์จออ้วนเก่าคร่ำครึในบ้านแล้วสุ่มเปลี่ยนช่อง ก็เจอเรื่องจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ของเฉินเป่ากั๋วที่กำลังฉายอยู่ เขาค่อนข้างชอบละครเรื่องนี้ เลยตั้งใจดูอย่างเพลิดเพลินทันที
ละครใกล้จบแล้ว ตอนวันนี้เล่าถึงจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ชราภาพที่ไปเยี่ยมหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่นั่นแทบมีแต่ทหารผ่านศึก พอเห็นว่าทุกคนใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก เขาก็ได้สติขึ้นมา สงครามจะดำเนินต่อไปไม่ได้แล้ว
ดูจบหนึ่งตอน เขาก็เปลี่ยนช่องอีกครั้ง โอ้โห เรื่องครอบครัวสุขสันต์ก็สนุกเหมือนกัน เซี่ยเสวี่ย เซี่ยอวี่ เซี่ยเป้าปิง
ยังดูไม่จบตอน เสียงเคาะประตูก็ดังมาจากข้างนอก
“พี่ ยังไม่นอนใช่ไหม ฉันเอง”
อาเหอถือเบียร์มาหลายขวดกับถุงหิ้วใส่กับข้าวสองถุง
“ฉันซื้อกับแกล้มจากบ้านลุงจางมา” อาเหอทำหน้าภูมิใจเหมือนเอาของมาส่งให้
ตอนนี้ไม่มีแบบกล่องโฟมใช้แล้วทิ้ง ซื้อกับแกล้มในหมู่บ้านเดียวกันก็ต้องเอาชามไปเอง หรือไม่ก็ใส่ถุงหิ้วกลับมาแบบนี้
เห็นกับแกล้มแล้วจ้าวฉินก็อยากกินขึ้นมาจริง ๆ บะหมี่ชามเดียวตอนเย็นไม่อยู่ท้องเลยสักนิด เขาไปหยิบตะเกียบสองคู่จากครัว ส่วนอาเหอก็เปิดเบียร์เตรียมไว้แล้ว