ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 32 หากินริมทะเล: ลาออกกลับบ้าน แล้วร่ำรวยจากการหาของทะเล

7 นาที· 1.6K คำ

วันนี้ลมทะเลพัดไม่แรงนัก แต่ยังได้ยินเสียงคลื่นซัดเขื่อนกันคลื่นอยู่ เพราะเป็นช่วงห้ามจับปลา เรือประมงที่ออกทะเลจึงมีไม่มาก

นาน ๆ ทีถึงจะเห็นแสงไฟจากเรือประมงสักลำสองลำ แต่พวกนั้นออกไปเก็บและวางเบ็ดราวกัน เพราะไม่ได้อยู่ในข้อห้าม

“หลิวจงอวี้เป็นยังไงบ้าง?” จ้าวฉินขี้เกียจเดินต่อ จึงทิ้งตัวนั่งลงบนเขื่อน ปิดไฟคาดหัวแล้ววางถังที่ถือมาข้างตัว เมื่อกี้ดันลืมเอาไปวางไว้ที่บ้าน

“ฉันเลิกกับจางเฉิงจี้แล้ว”

“เอ่อ พวกเธอเลิกกันแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ อีกอย่าง แม่เธอเอาข้าวสารมาคืนบ้านฉันหนึ่งถุง ฉันก็ไม่ได้คิดดอกเบี้ยด้วยซ้ำ แล้วฉันก็ลาออกจากมหาวิทยาลัยแล้วด้วย พูดให้ถูกคือเราสองคนไม่ใช่แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นกันแล้ว”

“จ้าวฉิน นายต้องพูดจาใจร้ายขนาดนี้เลยเหรอ? พูดแบบนี้แล้วสบายใจมากหรือไง ฉันเลิกกับจางเฉิงจี้ นายดีใจมากใช่ไหม?” เสียงของอิ่นน่าดังขึ้น

“เล่าเรื่องหลิวจงอวี้มาเถอะ” จ้าวฉินขี้เกียจทะเลาะกับเธอ แค่ต้องมาเสียอารมณ์เพราะเธอก็รู้สึกไม่คุ้มแล้ว

“หลังนายลาออกไม่นาน เขาก็ลาออกเหมือนกัน ได้ยินว่าเขากลับไปสอบเข้ามหาวิทยาลัย ตอนนี้น่าจะเรียนอยู่ที่เซี่ยงไฮ้”

จ้าวฉินเงียบไป ครู่ใหญ่จึงหยิบบุหรี่ออกมาจุดอีกมวน

หลิวจงอวี้เป็นคนดี หลังจ้าวฉินเข้ามหาวิทยาลัย ทั้งคู่พักห้องเดียวกันและเรียนห้องเดียวกัน เลยสนิทกันอย่างรวดเร็ว ตอนนั้นจ้าวฉินยังไปไหนมาไหนกับอิ่นน่าบ่อย ๆ หลิวจงอวี้สงสัยจึงถามขึ้นมาคำหนึ่ง

จ้าวฉินเลยเล่าให้ฟังว่าทั้งคู่เป็นคู่หมั้นกันมาตั้งแต่เด็ก

แต่ไม่นานหลังจากนั้น อิ่นน่าก็คบกับจางเฉิงจี้ โดยไม่ได้บอกจ้าวฉินคนเดิมเลย แถมบางครั้งยังนัดเขาออกไปข้างนอกด้วย วันหนึ่งหลิวจงอวี้บังเอิญเห็นอิ่นน่าอยู่กับหมอนั่น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป