ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 15 หากินริมทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน แล้วรวยด้วยการหาของทะเล

6 นาที· 1.5K คำ

อาเหอเพิ่งย้ายไปตกตรงตำแหน่งเดิมของจ้าวฉิน คาดว่าเหยื่อคงเพิ่งแตะก้นทะเลได้ไม่นาน ปรากฏว่าจังหวะต่อมากลับมีปลากินเบ็ด จ้าวฉินได้แต่หงุดหงิดอยู่ในใจ

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าไอ้ระบบห่วย ๆ ของตัวเองเป็นดาบสองคม ถ้าไม่ใช้เครื่องมือที่ซื้อจากระบบ เขาคงเก็บได้แม้แต่ขี้หอยสักชิ้นก็ไม่มี

ตอนอาเหอกำลังดึงปลาตัวที่สี่ขึ้นมา เขายื่นคันเบ็ดให้จ้าวฉิน «พี่ ลองตกดูสิ»

จ้าวฉินก็ไม่เกรงใจ รับคันเบ็ดมาแล้วสาวสายอย่างเมามัน แต่ตอนที่ปลาใกล้จะพ้นน้ำ มันกลับออกแรงกระชากจนสายขาด

«อาเหอ ปลาหลุดไปแล้ว» เขาพูดอย่างรู้สึกผิดนิด ๆ

«หลุดก็ช่างมัน ตกใหม่ก็ได้»

มื้อเที่ยงทุกคนกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปบนเรือ พอเห็นจ้าวฉินเปิดฝาถ้วยด้วยสีหน้าขมขื่น แม้แต่เฉียนคุนก็ยังอดหัวเราะไม่ได้

«อาฉิน เมื่อคืนไปทำอะไรมา?»

«ต้องไปจับของสกปรกมาแน่ ๆ» ผู้ชายทั้งห้าคนบนเรือล้วนสูบบุหรี่ พอสูบด้วยกันสองรอบก็สนิทกันขึ้น แถมยังหยอกล้อกันได้อย่างไม่ต้องเกรงใจ

«บ่ายนี้ฉันว่าคงได้นอนแล้วละ» คำพูดของเขาทำให้ทุกคนหัวเราะกันครืนอีกครั้ง

หลังมื้ออาหาร ทุกคนก็แทบจะพร้อมใจกันตบกระเป๋า หยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ ตอนนี้กระแสน้ำไม่แรง ปลาก็คงไม่ค่อยกินเบ็ด ทุกคนจึงพักกันไปก่อน

เกือบบ่ายโมงทุกคนถึงค่อยทยอยตกปลากันต่อ วันนี้อาเหอโชคดีมาก ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็สาวปลากะรังเขียวหนักเจ็ดแปดชั่งขึ้นมาได้อีกตัว

จ้าวฉินเลยเลิกตกไปเลย ยังไงพอหย่อนเบ็ดลงไปแล้วดึงขึ้นมา กุ้งก็เหลือแค่หัว สู้ประหยัดเหยื่อไว้ดีกว่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป