พ่อของจ้าวฉินชื่อจ้าวอันกั๋ว หัวใจของเขาไม่เคยอยู่นิ่งเลยสักครั้ง ส่วนตอนนี้จ้าวฉินรู้แค่ว่าเขาอยู่ในเมืองหลวงของมณฑล ทำงานอะไร หรือยังทำงานอยู่หรือเปล่า แม้แต่พี่ชายคนโตก็คงไม่รู้เรื่องนี้
จ้าวฉินยังมีพี่สาวอีกคน เธอเรียนจบถึงชั้นมัธยมปลาย เดิมทีก็เรียนได้ดีอยู่หรอก แต่พอขึ้นชั้นมัธยมปลายปีสุดท้ายกลับลืมเรื่องเรียน เอาแต่คบหาดูใจกับแฟน
แต่ก็ถือว่าไม่เลว ความรักครั้งแรกลงเอยด้วยดี ตอนนี้แต่งงานไปอยู่เมืองข้าง ๆ แล้ว อยู่ไกลกันพอสมควร ปีหนึ่งกลับบ้านได้แค่ครั้งสองครั้ง
พี่เขยสอบบรรจุเป็นครูได้ เงินเดือนไม่สูง แต่ข้อดีคือมั่นคง สรุปแล้วถึงจะไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็พอประคองชีวิตไปได้
สองปีมานี้พี่สาวคนโตกลับบ้านเป็นครั้งคราว พอเห็นจ้าวฉินไม่เอาถ่านก็จะซ้อมเขาสักยก ซ้อมเสร็จแล้วก่อนกลับก็ยังอดแอบยัดเงินสองสามร้อยหยวนให้เขาไม่ได้
ไม่รู้ว่าพ่อจะดีใจไหมถ้าได้เห็นเขาเปลี่ยนไป แต่ถ้าพี่สาวคนโตรู้เข้า เธอต้องดีใจแน่
จ้าวฉินหยิบเงินที่เหลือในกระเป๋าออกมานับ รวมกับหอยขมทะเลแล้ว รายรับทั้งหมดอยู่ที่ 19,358 หยวน เขาได้ส่วนแบ่งหกส่วน คิดเป็น 11,600 หยวน ส่วนพี่ชายกับอาเหอได้คนละ 3,870 หยวน
ก่อนหน้านี้เขาเก็บเงินไว้หนึ่งหมื่นหยวนแล้ว จึงนับเพิ่มอีก 1,600 หยวนใส่กระเป๋า จากนั้นก็แยกเงินของทั้งสองคน แล้วเลื่อนส่วนของพี่ชายไปตรงหน้า
“พี่ใหญ่ เมื่อคืนพวกเราสามคนออกแรงพอ ๆ กัน จริง ๆ แล้วพี่เหนื่อยกว่าเสียอีก แต่พี่น้องแท้ ๆ ก็ต้องคิดบัญชีให้ชัด เรื่องหอยเป๋าฮื้อเป็นฉันเจอ เพราะงั้นแบ่งเหมือนคราวก่อน ฉันได้หกส่วน พี่กับอาเหอได้คนละสองส่วน”