ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 13 ตกปลาทะเลเหรอ?

6 นาที· 1.5K คำ

ระหว่างเดินจากจุดรับซื้อไปถึงมอเตอร์ไซค์ จ้าวฉินด่าบรรพบุรุษของเหล่าหลินย้อนไปสิบแปดชั่วโคตรแล้ว แม่งเอ๊ย ยังบอกว่าร้านอาหารให้แค่ 60 หยวน

แต่จุดรับซื้อเสนอมา 60 หยวนตั้งแต่แรก ถ้าเขาเอาของไปให้จริง ๆ แล้วต่อราคาอีกหน่อย อีกฝ่ายต้องรับซื้อที่ 65 หยวนแน่ ๆ ขาดไปจินละ 7 หยวน รวม ๆ แล้วตั้งสามสี่ร้อยเชียวนะ

“อาเล็ก มีธุระอะไรอีกไหม?”

“ไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นเพื่อนฉันหน่อย”

จ้าวจวิ้นหย่วนที่เดิมทีดูหงอย ๆ พอได้ยินว่าจะไปซูเปอร์มาร์เก็ตก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

“อาเล็ก รู้ได้ไงว่าผมหิวน้ำ?”

“อย่าบิดไปบิดมา นั่งให้ดี” เด็กนี่ฉลาดไม่เบา ถึงกับรู้จักส่งสัญญาณบอกใบ้ด้วย

พอถึงซูเปอร์มาร์เก็ต เขาก็ซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันครบหมด ทั้งน้ำกันยุง ขดยากันยุง สบู่ และอีกสารพัด เมื่อก่อนจ้าวฉินใช้ชีวิตซกมกสุด ๆ

ที่นี่อยู่ใกล้ทะเล ซูเปอร์มาร์เก็ตเลยมีแม้แต่อุปกรณ์ตกปลาขาย พอเห็นคันเบ็ดเรียงกันเป็นแถว เขาก็อดใจเต้นอยากได้ขึ้นมาไม่ได้ แต่สุดท้ายก็ข่มใจไว้ก่อน ค่อยสะสมแต้มผลงานแล้วแลกจากระบบดีกว่า

เลือกของตัวเองเสร็จ เขาก็ซื้อซาฉีหม่าแบรนด์สวี่ฝูจี้ให้จ้าวจวิ้นหย่วนสองถุง หยิบน้ำอัดลมสองขวดจากตู้แช่ แล้วค่อยไปจ่ายเงิน

“เคยเล่นเกมไหม?”

“ผมบอกไว้นะ ห้ามไปบอกพ่อแม่ผมเด็ดขาด”

“โห ดูท่าจะเคยเล่นจริง ๆ ไม่มีใครมาไถเหรียญจากนายบ้างเหรอ?”

ตอนจ้าวฉินยังเรียนหนังสือ เขาก็เคยแวะมาที่นี่เหมือนกัน มักเจอพวกรุ่นพี่มารีดไถเงิน แต่พวกนั้นไม่กล้าขอเงินตรง ๆ ถ้าเห็นใครซื้อเหรียญมาเล่น ก็จะเดินไปขอแบ่งสักเหรียญ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป