ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 17 ของดีทั้งนั้น

7 นาที· 1.6K คำ

ตามข้อมูลบนหน้าต่างระบบ จ้าวฉินน่าจะยังหาเจอของดีได้อีก แต่เขากับอาเหอเดินวนอยู่รอบหนึ่งแล้วก็ไม่พบอะไรดี ๆ อีกเลย

หรือจะอยู่ในทราย?

คิดได้ดังนั้น เขาก็ก้มหน้าค้นหาในทรายอีกครั้ง ไม่นานก็เห็นรูหายใจรูหนึ่งบนหาดทราย เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ เขารีบร้อนวางพลั่วลงมือขุดทันที แต่ครู่ต่อมากลับขุดได้แค่หอยตลับตัวหนึ่ง

ของแบบนี้เขากินบ่อยตั้งแต่อยู่แผ่นดินใหญ่แล้ว อีกสิบกว่าปีข้างหน้าก็ยังราคาแค่ครึ่งกิโลละห้าหกหยวน พอมองหน้าต่างระบบอีกที ค่าความดีความชอบเพิ่มขึ้นแค่ 1 แต้ม เอาเถอะ ค่าดวงก็เพิ่มขึ้น 1 แต้มเหมือนกัน

ไม่ใช่แน่ ต้องไม่ใช่ของแบบนี้

“พี่ ฉันเพิ่งสังเกตว่า ตรงกลางเกาะเป็นหาดโคลนเรียบ ๆ เลย แถวชายฝั่งไม่มีอะไรแล้ว เราขึ้นไปดูข้างบนกันไหม?”

“ได้ ไปกันเถอะ”

เขาเดินตามอาเหอ ข้ามโขดหินไปสองก้อน แล้วพบว่าภูมิประเทศของเกาะนี้เป็นรูปตัวยู สองข้างสูงตรงกลางต่ำ พอน้ำขึ้นสูงสุด น้ำก็จะล้นผ่านโขดหินริมเกาะ แล้วไหลเข้ามายังแอ่งต่ำตรงกลาง

บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่มีตะกอนมาสะสมอยู่ในนี้

โลกกว้างใหญ่จริง ๆ มีเรื่องแปลกประหลาดให้เห็นไม่รู้จบ

ตรงกลางยังมีร่องน้ำสายหนึ่ง น้ำทะเลที่เชื่อมต่อกันทั้งสองฝั่งกำลังไหลจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง กระแสน้ำเบามาก เขาลองเหยียบดูแล้วก็พอไหว โคลนปนกรวดทรายอยู่มาก เดินไม่ลำบากนัก

“โห พี่ ข้างร่องน้ำนี่เหมือนมีรูเรียงกันเป็นแถวเลย ดูคล้ายรูปูทะเล” อาเหอดูจะรู้เรื่องพวกนี้มากกว่าเขา พอเห็นรูเข้าก็ร้องอย่างดีใจ แล้วใช้พลั่วทรายแซะทันที

จ้าวฉินเพ่งดู ก็เป็นอย่างที่อาเหอว่าไว้จริง ๆ ทุก ๆ หนึ่งถึงสองก้าวจะมีรูอยู่รูหนึ่ง ปากรูใหญ่กว่ากำปั้นผู้ใหญ่เล็กน้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป