ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 22 จับทะเล ลาออกกลับบ้าน แล้วรวยด้วยการจับทะเล

7 นาที· 1.6K คำ

“ยังไงก็ต้องขอบคุณที่ช่วยแก้สถานการณ์ให้ฉันนะ นายก็มาขายมะม่วงเหมือนกันเหรอ?” ผู้จัดการฉินพูดจบก็เข้าไปในห้อง หยิบน้ำแร่ 2 ขวดออกมายื่นให้ทั้งสองคน

ถูหมิ่นเซ็งสุด ๆ ตั้งแต่ซื้อรถมาส่งของให้โรงงานนี้ก็หลายสิบรอบแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ดื่มน้ำของโรงงาน

จ้าวฉินก็กระหายน้ำเหมือนกัน เขาเปิดขวดแล้วยกดื่มอึกหนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “ใช่ครับ ผู้จัดการฉินสบายใจได้ เช้ามืดนี้ผมกับพี่ชายตัดลงมาทีละลูก ไม่มีลูกไหนตกพื้น เรื่องผิดศีลธรรมแบบนั้นเราไม่ทำหรอกครับ”

จากนั้นก็หันไปบอกลุงถูที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “รีบไปเอารถมาสิ อย่าให้ผู้จัดการฉินเสียเวลา”

รถของพี่ชายวัยกลางคนคนนั้นขับเข้ามาพอดี จ้าวฉินควักบุหรี่ออกมายื่นให้เขาอีกมวน “พี่ครับ ผมมีธุระด่วนต้องเข้าเมือง พอจะช่วยให้ผมชั่งก่อนสักคันได้ไหมครับ?”

“เรื่องแค่นี้เอง พ่อหนุ่มนี่มีวิธีจริง ๆ”

จ้าวฉินยิ้ม พอรถของลุงถูจอดสนิทก็ให้ผู้จัดการฉินตรวจสินค้า เขาสุ่มหยิบมะม่วงมาสองลูก ปอกแล้วชิมอย่างละคำ ผู้จัดการฉินพยักหน้า “น้องชาย ราคาตลาดวันนี้อยู่ที่กิโลละ 2.73 หยวน สูงกว่าปีก่อนนิดหน่อย

แต่วันนี้ก็ต้องขอบคุณนายด้วย ของนายกับพี่ชายคนนี้ ฉันให้กิโลละ 3 หยวน มากกว่านี้ฉันก็อธิบายลำบาก”

“ได้เลยครับ ไม่ต้องลำบากใจก็พอ”

ได้เพิ่มอีก 3 เหมา ต่อให้ขายได้ 1,000 ชั่งก็เพิ่มแค่ 300 หยวน จ้าวฉินไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่อะไร แต่พี่ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้าง ๆ กลับตื่นเต้นสุด ๆ รถเขาบรรทุกมะม่วงมาสองพันกว่าชั่ง เท่านี้ก็ได้เงินเพิ่มหกร้อยถึงเจ็ดร้อยหยวนแล้ว เท่ากับค่าแรงครึ่งเดือนเลย

เขารีบควักบุหรี่ออกมายื่นให้ผู้จัดการฉิน พออีกฝ่ายโบกมือปฏิเสธ ถึงค่อยยื่นให้จ้าวฉิน “ขอบใจนะน้องชาย ต้องขอบใจนายจริง ๆ… แล้วก็ผู้จัดการฉินด้วย”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป