ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 41 หาอาหารทะเลตามชายฝั่ง: ลาเรียนกลับบ้าน แล้วร่ำรวยจากการหาของทะเล

6 นาที· 1.5K คำ

ทั้งสองวิ่งพรวดเดียวไปถึงเนินลาด แล้วหมอบลงกับพื้น ใบหน้าเปื้อนยิ้มตื่นเต้น พวกเขาชะโงกมองไป เห็นไฟในบ้านทั้งสองหลังสว่างขึ้นไล่เลี่ยกัน

“ไอ้สารเลวที่ไหนมาทุบกระจกบ้านฉันวะ!” พอเสียงเมียไหลเปาดังขึ้น อีกฟากก็ตอบกลับทันที

“ไอ้ตัวซวยที่ไหนปาหินใส่บ้านคนตอนกลางคืน!” เมียของหลินเอ้อร์ก็ตะโกนด่าบ้าง

พอเมียไหลเปาได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายก็ยิ่งโมโห เสียงดังขึ้นกว่าเดิม “ไปตายซะ ไอ้สารเลว! ปากว่าตาขยิบ กลางวันไม่กล้ายุ่ง กลางคืนกลับเล่นสกปรก พวกขี้ขลาด!”

นี่ไม่ใช่แค่ด่ากระทบกระเทียบแล้ว เห็นชัด ๆ ว่าด่าบ้านหลินเอ้อร์ตรง ๆ เมียหลินเอ้อร์ก็ไม่ยอมเหมือนกัน “ขอให้คลอดลูกชายแล้วไม่มีรูตูดสิ ไม่สิ บางบ้านน่ะอยากคลอดลูกชายยังคลอดไม่ได้เลย...”

คำพูดนี้แทงใจเมียไหลเปาเข้าเต็ม ๆ เพราะบ้านเธอมีแต่ลูกสาวสองคน

ทั้งคู่ไม่กลัวว่าจะรบกวนคนอื่น ตะโกนด่ากันเสียงดัง กลางคืนอันเงียบสงัดแบบนี้ยิ่งได้ยินชัดเป็นพิเศษ

จ้าวฉินมองคนบ้านทั้งสองกำลังด่ากันข้ามกำแพงอยู่ในสวนหลังบ้าน แล้วก็ได้แต่กระอักกระอ่วนใจ

“อาเหอ เป็ดบ้านหลินเอ้อร์ไม่ต้องขโมยแล้วนะ”

“พี่ ทำไมล่ะ?”

“บ้านไหลเปาสมควรโดนแล้วก็จริง แต่หลินเอ้อร์โดนพวกเราก่อกวนดึกดื่น เงิน 15 หยวนนั่นก็คิดซะว่าเป็นค่าแรงที่พวกเราจ่ายให้เขาแล้วกัน”

“พี่ คิดแบบนี้ไม่ถูกนะ พวกเราเปิดโอกาสให้หลินเอ้อร์ได้แก้แค้น เขาควรเลี้ยงโต๊ะขอบคุณเราสองคนสักมื้อสิ”

จ้าวฉินคิดตามแล้ว ก็เหมือนจะมีเหตุผลจริง ๆ

บ้านหลินเอ้อร์เงียบไปก่อน ราวกับเห็นข้อความบนกระดาษแล้ว ไม่นานไฟก็ปิดลง ส่วนเมียไหลเปายังด่าต่ออีกหลายนาที พอรู้สึกว่าด่าคนเดียวไม่สนุกแล้วจึงยอมเลิกรา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป