ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 44 จับหอยจับปลา: ลาเรียนกลับบ้าน แล้วร่ำรวยจากการหาของทะเล

7 นาที· 1.5K คำ

จ้าวฉินเห็นรถตำรวจขับผ่านไป จึงรีบวิ่งลงไปทางท้ายหมู่บ้านพร้อมกับอาเหอ พออยู่ห่างออกไปไกลก็เห็นรถจอดอยู่หน้าบ้านไหลเปาแล้ว

เมื่อเข้าไปใกล้ ก็ได้ยินเสียงภรรยาไหลเปาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว «พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาจับผัวฉัน พวกคุณจับคนไม่ได้นะ»

เห็นได้ชัดว่าเธอกลัว จึงไม่กล้าด่าตำรวจด้วย

จ้าวฉินกับคนอื่น ๆ ไม่ได้เข้าไปใกล้ แค่ยืนดูอยู่หน้าบ้านพี่ชาย จ้าวผิงกำลังรอพวกเขาสองคนอยู่เหมือนกัน ยังไม่ได้กลับไปไหน

«ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?» เซี่ยหรงถามอย่างไม่เข้าใจ

«ใครจะไปรู้ ปีนี้เป็นอะไรกันไปหมด อยู่ ๆ ก็จับคนมั่วซั่ว เมื่อวันก่อนก็อาฉิน ตอนนี้กลายเป็นไหลเปาไปแล้ว» จ้าวผิงเกาหัว

«ใครจะไปรู้ว่าบ้านไหลเปาโดนจับเพราะอะไร แต่อาเล็กของผมถูกใส่ร้าย พ่ออย่าเอามาปนกันสิ» จ้าวจวิ้นหย่วนถึงกับเถียงพ่อของตัวเอง

«ใช่ ๆ» จ้าวผิงพยักหน้าตามสัญชาตญาณ แต่ก็ได้สติทันที เขาถลึงตาใส่จ้าวจวิ้นหย่วนแล้วว่า «เรื่องนี้ก็ยังจะมายุ่งอีกนะ ฉันพูดอยู่ แกยังกล้าเถียงใช่ไหม»

«อาหย่วนพูดไม่ผิดสักหน่อย พี่จะดุเขาทำไม» พอเห็นลูกชายโดนดุ เซี่ยหรงก็ทนไม่ไหวจนต้องสวนกลับ

«คนบ้านเดียวกันจะเถียงกันทำไม ดูเรื่องสนุกกันเถอะ จริงสิ พี่สะใภ้ บ้านไหลเปาคึกคักขนาดนี้ ทำไมไม่เห็นบ้านหลินเอ้อร์เปิดประตูออกมาดูบ้างล่ะ?»

«หลินเอ้อร์พาเมียกับลูกออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว บอกว่าบ้านพ่อตามีงานมงคลอะไรสักอย่าง จะไปอยู่สองวัน»

จ้าวฉินเข้าใจแล้ว หลินเอ้อร์นี่ฉลาดไม่เบา ตอนเช้าก็ประกาศเสียงดังว่าจะไปบ้านพ่อตา แล้วไปแอบอยู่ในตัวเมืองจนถึงเที่ยงค่อยแจ้งความ แบบนี้ก็ไม่มีใครสงสัยเขา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป