ออกหาของทะเล: ลาเรียนกลับบ้าน รวยล้นฟ้าด้วยการหาสมบัติใต้ทะเล

ตอนที่ 31 เรื่องดี ๆ ไม่ได้มีบ่อย

7 นาที· 1.5K คำ

ระหว่างทางกลับบ้าน จ้าวฉินเห็นเงาร่างคุ้นตาคนหนึ่ง อีกฝ่ายก็เห็นเขาแทบจะพร้อมกัน จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

อิ่นน่ากลับมาแล้วเหรอ?

ก็จริง ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน เธอกลับบ้านเกิดก็เป็นเรื่องปกติ

เขาไม่คิดจะเข้าไปหาเรื่องอึดอัดใจให้ตัวเอง จึงกลับบ้านไปอาบน้ำลวก ๆ แล้วทิ้งตัวลงบนเตียง แทบจะทันทีที่ศีรษะแตะหมอน สติก็เริ่มเลือนราง

เขาหลับยาวจนเกือบหนึ่งทุ่ม พอลุกขึ้นบิดขี้เกียจ กระดูกก็ลั่นกรอบแกรบ เอ๊ะ หรือจะสูงขึ้นได้อีก?

ไม่เอาดีกว่า ตอนนี้สูง 1.82 เมตรกำลังดีแล้ว สูงกว่านี้ก็ไม่จำเป็น เขาไม่ได้อยากไปเล่นบาสสักหน่อย

ขี้เกียจทำกับข้าว จู่ ๆ เขาก็นึกถึงความผิดปกติของระบบเมื่อคืน จึงกดเปิดระบบดูสาเหตุ ไม่นานก็เข้าใจในที่สุด

สิ่งที่เคยใช้เครื่องมือของระบบปลดล็อกและจับมาได้ ต่อจากนี้ก็สามารถเก็บได้ตามธรรมชาติเช่นกัน โดยไม่ถูกจำกัดด้วยค่าความโชคดีแบบเรียลไทม์ของระบบ ยิ่งค่าความโชคดีถาวรสูง ก็ยิ่งได้รับโบนัสโชคเพิ่มขึ้นด้วย

พูดง่าย ๆ ก็คือพวกหอยหลอด ปลาบู่ทะเล และปลิงทะเลที่ก่อนหน้านี้เคยใช้เครื่องมือของระบบขุดหา ต่อจากนี้ก็สามารถเก็บได้ตามธรรมชาติ โดยไม่เปลืองค่าความโชคดีแบบเรียลไทม์

มิน่าล่ะ เมื่อคืนค่าความโชคดีหมดแล้ว เขายังเก็บปูทะเลได้ ที่แท้ก่อนหน้านี้เขาใช้ค่าความโชคดีแบบเรียลไทม์ปลดล็อกสายพันธุ์ปูทะเลเอาไว้นี่เอง

ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ปูพวกนั้นเมื่อคืนไม่ได้เป็นเพราะค่าความโชคดีของเขาเสียหน่อย มีโอกาสสูงว่าเกี่ยวกับการอพยพของปูเอง งั้นคืนนี้ลองไปเสี่ยงโชคดูอีกทีไหม?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป