หวังตงหลบออกห่างโดยไม่รู้ตัว “ตกลงเจ้าอยากทำอะไร?”
ถังกั่วยืนเท้าเอวตวาด “เฮ้ หวังตง เจ้าหมายความว่ายังไงเอ๊ย? สาวสวยน่ามองอย่างข้าอุตส่าห์ส่งตัวมาถึงบ้าน เจ้าจะหลบอะไร? อย่าบอกนะว่าข้าแย่กว่าถังเซียวมากนักหรือ? จริง ๆ นะ ไม่งั้นเจ้าลองสัมผัสดูสิ ถึงจะเป็นพี่น้องกัน แต่ข้ากับถังเซียวต่างกันคนละความรู้สึกโดยสิ้นเชิง รับรองว่าเจ้าจะพอใจแบบนั้น!”
สำหรับผู้หญิงที่เล่นนอกกติกาชัด ๆ อย่างนี้ ถ้าหวังตงเชื่อจริง ๆ คงเป็นผีหลอก เตือนอีกประโยคไม่ได้ “ข้าอดทนได้จำกัด ก็ไม่มีอารมณ์มาเอาใจเจ้าเล่น ๆ ”
ถังกั่วยักไหล่ หมดอารมณ์ “น่าเบื่อจริง ๆ จริงจังขนาดนั้นทำไม?ล้อเล่นสักนิดก็ไม่ได้!พอแล้ว ๆ ไม่แหย่เจ้าแล้ว ถังเซียวให้ข้ามาหาเจ้า ”
หวังตงแปลกใจ “นางให้เจ้ามาหาข้า ทำอะไร?”
ถังกั่วชี้นิ้วมือ “อยากรู้?เอาบุหรี่ในมือเจ้ามาให้ข้าลองสูบหน่อย!”
หวังตงเตือน “เจ้าสูบไม่ชิน ”
ถังกั่วไม่สนใจ “พูดมากอะไรนักหนา?”
พูดไป นางยื่นมือแย่งบุหรี่ครึ่งมวนจากมือหวังตงมา
ดูออกชัดเจนว่าเป็นมวนเก่าสูบจัด ท่าทางตอนคว้า ความชำนาญยามพ่นควันไม่แพ้หวังตง