“เลิกต่อต้านเสียเถิด การได้เป็นภาชนะให้ข้าหวนคืนสู่โลกนี้ นับเป็นเกียรติของเจ้าแล้ว”
เจตจำนงเงาโลหิตคำรามก้อง ปลดปล่อยคลื่นกระแทกวิญญาณอันน่าสะพรึงออกมา
หยางเฉิงตั้งมั่นรักษาแท่นจิต ใช้“คัมภีร์ต้าถาน”ประคองดวงจิตวิญญาณให้มั่นคง พร้อมกับค่อย ๆ บั่นทอนอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง
การต่อสู้ครั้งนี้ คนนอกไม่อาจยื่นมือเข้าช่วยได้ ทั้งยังเต็มไปด้วยอันตราย!
ทว่าในยามที่เจตจำนงเงาโลหิตหยั่งลึกเข้าไปตรวจสอบรากฐานกายเนื้อของหยางเฉิง จู่ ๆ มันก็ส่งเสียงร้องแหลมสูงจนเสียงเพี้ยน
“เป็นไปไม่ได้ นี่จะเป็นไปได้อย่างไร! ผู้เป็นใหญ่เหนือเทพเฮ่าของทั้งสองโลกตะวันออกและตะวันตก กลับมีรากฐานเพียงเจ็ดดาว? ล้อข้าเล่นหรืออย่างไร! พรสวรรค์เช่นนี้ ต่อให้ไปอยู่แดนเซียนก็ยังไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะยกเท้าให้ข้า ของไร้ค่า ช่างเป็นของไร้ค่าโดยแท้!”
มันเดือดดาลจนเสียสติ ราวกับถูกหลอกลวงและหยามเกียรติอย่างใหญ่หลวง
รากฐานเจ็ดดาว ในสายตาคนธรรมดานับเป็นอัจฉริยะชั้นยอด ทว่าในสายตาของมันกลับไม่ต่างจากขยะ
มันโกรธแค้น แต่หยางเฉิงโกรธยิ่งกว่า ใครเล่าจะสงบนิ่งได้เมื่อเผชิญกับการถูกยึดร่าง!
“ไสหัวออกไป!”
หยางเฉิงเดือดดาลถึงขีดสุด ไม่คิดเก็บงำพลังไว้อีก ภายในโลกเร้นลับฟางชุ่น กระบี่แห่งวิถีสวรรค์ต้นกำเนิดสั่นสะเทือนกึกก้อง พลังทั่วทั้งโลกเร้นลับถูกดึงมารวมไว้ในกระบี่
“วิถีสวรรค์พิพากษา สังหารมารนอกรีต จงดับสูญเสีย!”
ตูม!
ปราณกระบี่แห่งวิถีสวรรค์ที่หลอมรวมเจตจำนงทั้งหมดของหยางเฉิง ฟาดฟันเข้าใส่เงาโลหิตในทะเลสำนึกของเขาอย่างรุนแรง
“อะไรนี่ พลังต้นกำเนิดหรือ? มนุษย์ธรรมดาอย่างเจ้าจะมีได้อย่างไร ไม่...”
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังนี้ เงาโลหิตก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ดวงวิญญาณมารอันบิดเบี้ยวของมันราวกับพบศัตรูโดยธรรมชาติเมื่อเผชิญหน้ากับพลังวิถีสวรรค์ต้นกำเนิด เพียงพริบตาก็ถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส พลังวิญญาณจำนวนมากถูกฟันทำลายไปโดยตรง