หลินอิ๋งไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย นางเดินไปที่ห้องยามและยื่นบัตรนักเรียนให้ลุงที่อยู่ข้างใน
ลุงพลิกดูสมุดทะเบียนในมือ: “ชั้นปีที่สี่ ห้องหนึ่ง หลินอิ๋ง เธอคือคนที่สอบเข้าเรียนกลางคันปีนี้น่ะหรือ?”
“ค่ะ” หลินอิ๋งตอบรับ
“ขึ้นไปชั้นสอง เลี้ยวขวา ห้องเรียนที่สอง คุณครูประจำชั้นของเธอ ครูหลัว มาถึงแล้ว” ลุงคืนบัตรนักเรียนให้ พร้อมกับชี้ทาง “วันเปิดเทอมแรก มีป้ายบอกทางอยู่ที่โถงทางเดิน เดินตามป้ายก็ไม่ผิดหรอก”
หลินอิ๋งกล่าวขอบคุณ แล้วเดินไปตามโถงทางเดินเพื่อขึ้นชั้นสอง ที่โถงชั้นล่างมีโต๊ะรับรายงานตัวของนักเรียนใหม่ตั้งอยู่หลายแถว มีคุณครูกำลังแนะนำให้ผู้ปกครองของเด็กชั้นปีที่หนึ่งกรอกแบบฟอร์ม
หลินอิ๋งขึ้นไปชั้นสองแล้วเลี้ยวขวา เดินไปถึงหน้าห้องเรียนห้องที่สอง ประตูเปิดไว้ครึ่งหนึ่ง
นางแอบมองเข้าไปข้างใน ห้องเรียนกว้างขวาง ใหญ่กว่าห้องที่ใช้สอบช่วงปิดเทอมเสียอีก โต๊ะเก้าอี้ไม้เนื้อดีระดับสูงจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ สี่แถวหกคอลัมน์ กระดานดำถูกล้างจนสะอาดเอี่ยม ตรงกลางเขียนด้วยชอล์กสีขาวเป็นตัวหนังสือใหญ่สี่ตัวว่า “สุขสันต์เทอมใหม่”
ข้างแท่นบรรยายมีคุณครูชายอายุสามสิบต้นๆ ยืนอยู่ รูปร่างปานกลาง สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวและกางเกงขายาวสีเข้ม ดูมีกลิ่นอายของความเป็นบัณฑิต เขากำลังก้มดูเอกสารนักเรียนในมือ
หลินอิ๋งยกมือเคาะกรอบประตู
คุณครูชายเงยหน้าขึ้น เห็นเด็กหญิงตัวน้อยที่ยืนอยู่หน้าประตู ตอนแรกก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปิดแฟ้มที่อยู่บนสุดในมือ รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า