ลู่เหวย์หมุนตัวเดินฉับ ๆ ออกจากพื้นที่สังเกตอาการฉุกเฉิน มาถึงปล่องบันไดที่ค่อนข้างเงียบ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา ปลายนิ้วซีดเผือดเพราะออกแรงกด
โทรศัพท์สายแรก เขากดหาเจ้าของโรงงานนาฬิกาดิจิทัลนามสกุลจาง
“คุณจาง สินค้าที่ผมสั่งไปเมื่อเช้า เร็วที่สุดจะมาส่งได้เมื่อไหร่” น้ำเสียงของลู่เหวย์ฟังดูไม่ค่อยมีอารมณ์ แต่พูดเร็วมาก
“เถ้าแก่ลู่!”
คุณจางที่ปลายสายดูเหมือนจะอยู่ในโรงงาน มีเสียงดังรบกวน “คุณวางใจได้เลย! คุณคือลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของโรงงานเรา ออเดอร์ของคุณต้องได้ก่อนแน่นอน! แค่คราวนี้ปริมาณเยอะมากเป็นพิเศษ คนงานกำลังเร่งทำทั้งคืน ช้าสุดก็เช้าวันมะรืน จะจัดส่งให้คุณแน่นอน!”
“เช้าวันมะรืนช้าเกินไป”
ลู่เหวย์พูดแทรกขึ้นมาตรง ๆ น้ำเสียงไม่เปิดให้ต่อรอง “พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เวลานี้ ผมต้องเห็นของเข้าคลังสินค้าผม ค่าขนส่งผมจ่ายสองเท่า
ค่าสินค้า จากที่ตกลงกันไว้เดิม ผมเพิ่มให้อีกสามสิบเปอร์เซ็นต์”
“หา? นี่มัน...” คุณจางอึ้งไปกับข้อเสนอขึ้นราคาและให้ส่งของเร็วขึ้นกะทันหัน แต่แล้วก็ดีใจสุดขีด
ส่งเร็วขึ้นหนึ่งวัน แถมขึ้นราคาให้อีก 30%! นี่มันกำไรพิเศษก้อนโตเลยนะ!
“เถ้าแก่ลู่ คุณพูดจริงเหรอ? พรุ่งนี้ส่งถึงแล้วเพิ่มให้ 30%?”