สาหร่ายทะเลขึ้นกันแน่นขนัด จางลี่มองไม่ออกว่าเป็นงูชนิดไหน รู้สึกเพียงว่าน่องข้างหนึ่งเจ็บขึ้นมาอย่างรุนแรง
ไม่มีใครคิดเลยว่าในทะเลที่ใสสะอาดขนาดนี้จะมีงูซ่อนอยู่ ทั้งที่ระมัดระวังกันถึงขีดสุดแล้ว
“คงเป็นเพราะสาหร่ายทะเลช่วยพรางสีตัวมันไว้”
เจียงหนิงล้างแผลให้เธอจนสะอาด สังเกตรูปร่างของบาดแผลแล้วจึงฆ่าเชื้อ ใช้มีดเล็กกรีดเบา ๆ จากนั้นก็บีบเลือดออกมาอย่างแรง
ไม่แน่ใจว่างูทะเลมีพิษหรือไม่ แต่ระมัดระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า
ในมิติส่วนตัวมียาเซรุ่มแก้พิษงูอยู่หลายชนิด แต่จางลี่กับคนอื่น ๆ มองไม่ออกว่าเป็นงูชนิดไหน
เซรุ่มแก้พิษงูไม่ใช่ของที่จะฉีดส่งเดชได้ ไม่อย่างนั้นผลที่ตามมาก็ร้ายแรงไม่แพ้กัน
หากยังไม่ถึงช่วงเวลาคับขันจริง ๆ อย่าเอาชีวิตไปเดิมพันเด็ดขาด
เธอหยิบสมุนไพรออกมาตำจนละเอียด พอกลงบนแผลของจางลี่แล้วพันผ้าให้
กลัวเธอจะเครียด เจียงหนิงจึงแสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วปลอบว่า “งูทะเลส่วนใหญ่ไม่มีพิษหรอก เธอไม่ต้องกังวล ถ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหนก็บอกฉันได้ทุกเมื่อ”
จางลี่เติบโตมาในกองทัพ ต้องเผชิญภัยพิบัติอันโหดร้ายมาสิบกว่าปี จิตใจของเธอจึงเข้มแข็งกว่าคนทั่วไป
เธอเคยได้ยินว่าถูกงูพิษกัดแล้วพิษจะออกฤทธิ์จนเสียชีวิตอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องทนทรมานมากนัก
อย่างน้อยก็ตายได้สบายกว่าความตายจากอากาศร้อนจัด ความหิวโหย การขาดน้ำ ลูกเห็บ หมอกพิษ คลื่นสึนามิ… หรือภัยพิบัติทุกชนิด
เธอปรับสภาพจิตใจให้สงบลง “พี่อาหนิง ฉันไม่เป็นไรค่ะ”
จางลี่อายุน้อยกว่าเจียงหนิงแค่ปีเดียว หลายปีก่อนเธอสูญเสียทั้งครอบครัวและคนรัก การมีชีวิตอยู่ย่อมเป็นเรื่องดี แต่ถ้าตายไปก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดาย