หนุ่มปากแหลมเข้าใจจงผิงดี “เขาเป็นนักวิจัย งานมั่นคง แถมยังได้รับการดูแลเป็นพิเศษ ลูกชายก็โตขึ้นเรื่อย ๆ ใครจะอยากข้ามมหาสมุทรไปลำบากตัวเองกันล่ะ”
พูดตามตรง ถ้าไม่ใช่ชินมู่ยืนกรานจะมาด้วย นายใหญ่ก็อาจไม่เห็นด้วย
ภัยพิบัติทำให้โลกาวินาศปั่นป่วนมานานกว่าสิบปี ใครบ้างไม่อยากใช้ชีวิตอย่างมั่นคง ส่วนการข้ามมหาสมุทรก็มีความเสี่ยง ไม่มีใครรู้ว่าตัวเองจะไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัยหรือไม่
แต่ครั้งนี้พวกเขาเลือกถูกแล้ว ได้สัมผัสความรู้สึกเหมือนบ้านที่เมืองเฟิง หวังว่าจะตั้งหลักได้อย่างมั่นคงจริง ๆ ไม่ต้องเร่ร่อนอีกต่อไป
พ่อค้าคนกลางมีเส้นสายกว้างขวาง มีเรื่องคุยได้ไม่รู้จบ “พี่สาว ยังจำหยางเจี๋ยได้ไหม”
เจียงหนิงจำได้ เขาเป็นลูกชายของหยางเหวยหมิน “พ่อลูกได้พบกันแล้วเหรอ”
หนุ่มปากแหลมพยักหน้า “แทบจะเป็นปาฏิหาริย์เลย พ่อของหยางเจี๋ยลอยไปถึงขั้วโลกเหนือ แต่กลับได้พบเรือรบอพยพประชาชนของหัวเมือง เรื่องนี้เหลือเชื่อจริง ๆ”
ตอนนั้นพวกเขาสงสัยกันมาก จึงพากันสอบถามข่าว
แต่เรื่องการอพยพประชาชนนั้น ไม่เพียงสำนักทหารจะไม่ยอมปริปาก แม้แต่ผู้รอดชีวิตก็ไม่อยากพูดถึง
ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ น้องชายสามตระกูลหรงหายตัวไป
ยังดีที่นายใหญ่มีช่องทาง จึงสืบรู้ว่าเรือรบประสบพายุขัดข้องระหว่างเดินทางกลับ สุดท้ายลอยไปถึงฐานที่มั่นเมืองเฟิง และน้องชายสามตระกูลหรงก็เลือกอยู่ที่นั่น
น้องชายสามตระกูลหรงเป็นคนฉลาดและคิดคำนวณเก่งขนาดนั้น เรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่
จนกระทั่งพวกเขามาถึงเมืองเฟิง ถึงได้รู้ความจริงเรื่องการอพยพประชาชนจากปากของน้องชายสามตระกูลหรง