คำเชิญของน้องชายสามตระกูลหรงทำให้เจียงหนิงประหลาดใจไม่น้อย ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรืออย่างไร
เขาพูดอย่างใจกว้างว่า “จางเฉากับลู่หยูมารายงานตัวที่เมืองเฟิงแล้ว ทุกคนเป็นเพื่อนเก่ากันมาหลายปี ฉันก็ต้องเลี้ยงต้อนรับให้เต็มที่สิ”
เมื่อก่อนตอนอยู่หมู่บ้านวิลล่าซินเฉิง พวกเขายังเคยนัดกันมากินหม้อไฟด้วยกันเลย
เจียงหนิงถามอย่างห่วงใย “จัดที่พักให้พวกเขาเรียบร้อยหรือยัง”
“คราวเดียวมากันเป็นพันคน ตอนนี้ยังไม่มีที่พัก เลยจัดให้ไปอยู่ที่โรงแรมชั่วคราวกันก่อนทั้งหมด”
“โรงแรมชั่วคราวเหรอ”
เวลาผ่านไปสามเดือนกว่า ฐานที่มั่นเปลี่ยนแปลงไปมาก
เพราะกลุ่มชุดพิเศษกู้ภัยใต้ทะเลนำเชื้อเพลิงกลับมาได้จำนวนมาก รถบรรทุกของกองทัพจึงกลับมาวิ่งได้อีกครั้ง ประสิทธิภาพในการขนส่งถ่านหิน อิฐแดง และปูนขาวพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
กำลังการผลิตเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ตำแหน่งงานหลายแห่งยังขาดคน ชาวเมืองเฟิงจึงไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีงานทำ
เต็นท์ค่ายทหารเดิมถูกรื้อออกทั้งหมด แล้วย้ายไปให้ฝ่ายเทศบาลใช้เป็นโรงแรมชั่วคราว ส่วนค่ายทหารก็เปลี่ยนเป็นบ้านอิฐแดงทั้งหมด
เจียงหนิงไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆ แต่ในเมืองมีบ้านเพิ่มขึ้นมากมายแล้ว ไม่ได้รกร้างวังเวงเหมือนตอนเพิ่งมาถึง ที่แทบจะหาบ้านอิฐแดงสักหลังไม่เจอ
ในฐานะหนึ่งในผู้มีส่วนร่วมสร้างเมือง น้องชายสามตระกูลหรงภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง “พี่ โรงพยาบาลก็กำลังจะขยายแล้วนะ”
เขาเองก็กำลังเก็บแต้ม หวังจะสร้างวิลล่าอิฐแดงสักหลัง
พูดตามตรง น้องชายสามตระกูลหรงมองอนาคตในแง่ดีมาก และยิ่งดีใจที่ตอนนั้นตัดสินใจอยู่ต่ออย่างชาญฉลาด
ไม่เพียงได้พบญาติที่พลัดพราก ยังได้กลับมาเจอพี่สาวอีกครั้ง ทุกอย่างกำลังดีขึ้นเรื่อย ๆ