ร้อนระอุ
ทันทีที่เจียงซิวเข้าไปในห้องคนขับ ไอน้ำร้อนจัดก็พุ่งปะทะหน้า ราวกับถูกลูกสุนัขตัวเปียกเลียแก้ม!
“ฮู... ฮู...”
เจียงซิวถอดกุญแจออกแล้วล็อกห้องคนขับจากด้านใน ก่อนมองหม้อต้มสีดำขนาดใหญ่ที่ส่งเสียงครางต่ำ ๆ
ภายในประตูเตาเหล็กมองเห็นเปลวไฟเลือนราง ข้างกันยังมีกองเถ้ากระดูกสะสมอยู่ไม่น้อย เจียงซิวกะด้วยสายตา เตานี้สูงราว 3 เมตร
ที่นั่งคนขับกับเตาไม่ได้เชื่อมถึงกัน มีเพียงประตูเหล็กเตี้ย ๆ คั่นอยู่ โครงสร้างช่องเสียบกุญแจเรียบง่ายกว่าประตูห้องคนขับมาก ถ้าเร็วหน่อยก็คงใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาทีก็เปิดได้
แต่...เจียงซิวมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ด้านบน
เหลืออีก 5 นาทีก่อนตี 2 เธอต้องหยุดรถไฟให้ได้ก่อนถึงเวลานั้น ความลับของห้องคนขับไว้จัดการทีหลัง
หาเครื่องมือ
ทุบเตา!
“ว้าว คุณเข้ามาจริง ๆ ด้วย”
【ลูกตา】รู้สึกปลอดภัยแล้ว จึงเบียดออกมาจากกระเป๋าของเจียงซิว กวาดตามองไปรอบห้องคนขับ
“แกไม่เคยมาที่นี่ไม่ใช่เหรอ ก่อนหน้านี้ไม่ได้ไปสิงอยู่ในเบ้าตาของพนักงานรถไฟคนหนึ่งหรือไง?”
เจียงซิวไม่ได้ห้ามมันขยับเขยื้อนหรือสำรวจ หากเจ้าปีศาจตัวจิ๋วนี้แสดงท่าทีผิดปกติ เธอก็จัดการมันได้ง่าย ๆ ก่อนออกจากเกม
เมื่อกวาดตามองรอบห้อง สายตาของเจียงซิวก็หยุดอยู่ที่กล่องเครื่องมือซ่อมข้างเตารถไฟ
“โธ่ เจ้านายช่างมีอารมณ์ขันจริง ๆ พนักงานรถไฟธรรมดาที่ไหนจะมีสิทธิ์เข้าห้องคนขับได้ล่ะ?”
【ลูกตา】ยังไม่รู้ตัวว่ากำลังเผชิญบททดสอบเป็นตาย มันกระโดดตามเธอไปมา
“อีกอย่าง พนักงานรถไฟคนนั้นเป็นแค่เด็กฝึกงาน ตอนเอาขยะไปทิ้ง ฉันฉวยโอกาสสิงร่างเขาได้พอดี แต่พอสิงเสร็จเขาก็หมดสติแล้วตกลงไปตายในอุโมงค์ เลยไม่เคยได้ขึ้นรถไฟด้วยซ้ำ นอนอยู่ในอุโมงค์จนเน่าเปื่อยไปเลย”
มิน่าตอนนั้นหัวหน้าขบวนถึงได้หลอกง่ายนัก ที่แท้ก็ไม่เคยเห็นหน้ากันจริง ๆ