เจียงซิวลืมตาขึ้น พบว่าตัวเองยังคงนอนอยู่บนเก้าอี้โยกแสนสบาย
เรือนจีนที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่มีโถงทางเข้าที่ออกแบบเป็นพื้นที่เปิดโล่ง เก้าอี้โยกตั้งอยู่ตรงนี้ พอเอียงหน้ามองก็เห็นลานด้านนอกที่ฝนเพิ่งหยุดตก
แสงแดดอุ่นละมุน อากาศสดชื่นมาก
“กลับมาแล้วเหรอ?”
เจียงซิวยืดเส้นยืดสายก่อน จากนั้นก็ก้มสำรวจเสื้อผ้าของตัวเอง ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป และไม่มีร่องรอยบาดเจ็บ ทุกอย่างที่เพิ่งประสบมาราวกับเป็นแค่ความฝันตอนหลับ
มีเพียง—
เจียงซิวยื่นฝ่ามือออกห่างจากตัว ลายผิวหนังยังคงมองเห็นได้อย่างชัดเจน
คำสัญญาของไอ้ระบบหมานั่น…
“ว้าว สายตาชัดแจ๋วเลย ครั้งก่อนยังแยกคนกับหมาได้จากระยะสองเมตรอยู่เลยนะ…ก็ครั้งก่อนนั่นแหละ”
เจียงซิวดีใจ ยืดเส้นยืดสายแล้วเอนตัวพิงเก้าอี้โยก พลางท่องในใจว่า “ระบบ?”
หน้าจอข้อความปรากฏขึ้น
การตั้งค่าทั้งหมดเหมือนกับในเกมทุกประการ มุมขวาบนมีสัญลักษณ์ «ช่องสนทนา» เพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง พอกดเข้าไปก็พบว่าจำนวนผู้ลงทะเบียนใกล้แตะ 1,000,000 คนแล้ว!
«คู่มือสำหรับมือใหม่» ปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติ
【1. ช่องทางอินเทอร์เน็ตภายในของโลกหลังม่าน สิทธิ์ในการตีความทั้งหมดเป็นของ «โลกหลังม่าน»】
【2. แนะนำให้อ่านกระทู้แนะนำด้วยความหวังดี ทั้งหมดได้รับการสนับสนุนจากผู้เล่นใจดี จริงเท็จไม่ทราบ เหยียบกับดักเมื่อไร ตายเมื่อนั้น】
ต้อนรับมือใหม่ได้เป็นมิตรจริง ๆ ขาดแค่เอาปืนมายิงกราดแล้วล่ะ! เจียงซิวทอดถอนใจ พลางกวาดตามองกระทู้ใหม่
«ช็อก! แกะน้อยขึ้นจุดสูงสุด ที่แท้ภายใต้หน้ากากคือหมาป่าสีเทา»
«มีเบื้องหลัง! มือใหม่แย่งช่องสนทนา จุดชนวนให้สโมสรโกรธ!»
«แค่ก ๆ! ชวนคุยอย่างเป็นกลางถึงเรื่องที่พูดไม่ได้ระหว่างผู้เล่นใหญ่ที่โผล่มากะทันหันกับระบบ»
เจียงซิว “……”
ทำไมกลิ่นมันเหมือนมันเทศตาโตสีแดงผสมคำสาปสารพัดแบบ ทั้งหวานทั้งดำจนชวนพิกล