[คุณได้เข้าสู่เกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง เพื่อความปลอดภัยในการเดินทางของคุณ โปรดจดจำกฎต่อไปนี้ให้ดี:]
[1. ผู้เล่นแต่ละคนสามารถครอบครองยานพาหนะได้เพียงหนึ่งคัน โดยใช้ตำแหน่งปัจจุบันของคุณเป็นจุดเริ่มต้น ทำระยะทางที่กำหนดภายในเวลาที่กำหนดให้สำเร็จ เมื่อถึงเส้นชัยจะถือว่าชนะเกม]
[2. ผู้เล่นในพื้นที่เดียวกันจะถูกจัดให้อยู่ในเซิร์ฟเวอร์เดียวกัน ช่วงแรกเกมจะใช้ระบบแบ่งเซิร์ฟเวอร์ เมื่อจำนวนผู้เล่นในเซิร์ฟเวอร์ปัจจุบันต่ำกว่า 5,000 คน จะเริ่มกระบวนการรวมเซิร์ฟเวอร์]
[3. ทุกวัน 6:00-18:30 น. เป็นช่วงกลางวัน เพื่อความปลอดภัยในการขับขี่ของคุณ กรุณาอย่าขับรถในตอนกลางคืนโดยไม่มีไฟส่องสว่าง]
[4. บนถนนอาจมีสัตว์น่ารักปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว จงเมินเฉยต่อพวกมัน หากพวกมันเคลื่อนเข้ามาใกล้คุณ โปรดพิจารณารับมือภายใต้เงื่อนไขที่มั่นใจได้ว่าปลอดภัยที่สุด]
[5. เราไม่สนับสนุนให้ออกนอกเส้นทางเพื่อสำรวจ แต่หากคุณมั่นใจมากพอ เราเคารพการตัดสินใจของคุณ กรุณากลับมายังถนนให้ได้ก่อนฟ้ามืด]
[6. ทางแยกนำไปสู่ทิศทางที่ต่างกัน โปรดเลือกอย่างระมัดระวัง เมื่อเข้าสู่ทางแยกแล้ว จะกลับรถไม่ได้ ขับย้อนศรไม่ได้ ให้ขับต่อไปเรื่อยๆ คุณจะกลับสู่ถนนหลักเอง]
[7. สิ่งที่เรากำลังทำนั้นยิ่งใหญ่ คุณต้องทำระยะทางรายวันให้สำเร็จ ผู้เล่นที่ทำระยะทางไม่สำเร็จจะถูกคัดออก การตายหรือถูกคัดออกในเกม ผู้เล่นจะเสียชีวิตในโลกจริง]
[เกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง ขอแสดงความนับถือจากพนักงานทุกคน]
ในพื้นที่สีขาวบริสุทธิ์ เว่ยจิ่วนั่งอยู่บนชักโครก ฟังเสียงประกาศนั้นค่อยๆ จางหายไป
ตัวเลขนับถอยหลังขนาดใหญ่แขวนอยู่ด้านบน นับถอยหลังจากห้านาที สีขาวรอบๆ ก็เริ่มจางหายไปตามการกระโดดของเข็มวินาที
เนื้อหากฎที่ประกาศในเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง ฟังดูแล้วค่อนข้างใจดีสำหรับเว่ยจิ่ว อย่างน้อยก็ถือว่ายุติธรรม ฟังดูดีกว่าระบบเกมโลกันตร์ตั้งเยอะ
[ติ๊ง แบ่งเขตเสร็จสมบูรณ์ เซิร์ฟเวอร์ปัจจุบันของคุณคือ: เซิร์ฟเวอร์มือใหม่ 182]
[จำนวนผู้เล่นในเซิร์ฟเวอร์ปัจจุบัน: 10,000]
[แพ็กเกจของขวัญมือใหม่ถูกส่งแล้ว จะไปเลือกยานพาหนะหรือไม่?]
[ใช่/ไม่ใช่]
เว่ยจิ่วไม่ลังเล กด "ไม่ใช่"
[กล่องของขวัญยานพาหนะถูกเก็บเข้าเป้แล้ว ผู้เล่นสามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา]
[ฟังก์ชันเป้ถูกเปิดใช้งานแล้ว]
หน้าต่างผู้เล่นสว่างขึ้น ด้านขวามีแถบนำทางหนึ่งแถว จากบนลงล่างเป็นไอคอนการ์ตูนลายเส้นง่ายๆ ห้าอัน ในนั้นไอคอนเป้น้อยสว่างขึ้น ส่วนไอคอนที่เหลือยังกำลังโหลดเป็นวงกลมอยู่
[จะข้ามไปยังเป้หรือไม่?]
เว่ยจิ่วรอจังหวะนี้อยู่!
เธอวางถุงพลาสติกทั้งหมดไว้ข้างขา คลิกไอคอนเป้น้อย ช่องเก็บของก็ปรากฏต่อหน้าเธอทันที
มุมซ้ายบนเป็นอวาตาร์เริ่มต้นเมื่อเข้าเกม เป็นรูปครึ่งตัวสีเทาขาว ชื่อเล่นผู้เล่นก็ยังเป็นรหัสตัวเลข
[เป้ของผู้เล่น HU1827777]
ใต้อวาตาร์ลงมา แต่ละแถวมี 8 ช่อง ขยายลงไปด้านล่าง 20 แถว
ในนั้นมีเพียงแถวแรกเท่านั้นที่ปลดล็อก ช่องเป้ที่เหลือเป็นสีเทา มีแม่กุญแจเล็กๆ แขวนอยู่
[ตรวจพบว่าคุณเปิดเป้ครั้งแรก จะเริ่มคำแนะนำมือใหม่]
ภาพประกอบปรากฏขึ้นตรงหน้าเว่ยจิ่ว ช่องหนึ่งในเป้ถูกวงล้อมไว้ มุมขวาบนมีไอคอนเล็กๆ ×99 ข้อความเล็กๆ ค่อยๆ เลื่อนบนหน้าจอผู้เล่น
[แต่ละช่อง……]
[สิ่งของ……]
ข้าม ข้าม ข้าม ข้าม
เว่ยจิ่วจิ้มหน้าจออย่างบ้าคลั่ง คล่องแคล่วราวกับควักไส้ปลามาสิบปีที่ตลาดสด
พูดง่ายๆ ฟังก์ชันเป้นี้คือหนึ่งช่องใส่ของได้หนึ่งอย่าง ขีดจำกัดต่อช่องคือ 99
ไม่รักษาความสด ไม่หยุดเวลา แต่อุณหภูมิคงที่ และจะจัดสภาพแวดล้อมการเก็บรักษาที่ค่อนข้างดีให้กับสิ่งของ
ยกตัวอย่างอาหาร ต่อให้อุณหภูมิภายนอกเกิน 80 องศา อุณหภูมิในช่องเป้ก็จะยังคงที่ 25 องศา ทำให้อาหารเน่าเสียในอัตราที่ปกติ
ในเกมมีช่องแช่แข็งหรือแม้แต่ช่องเก็บรักษาสดถาวร แต่ภายใต้เงื่อนไขตอนนี้ยังหาไม่ได้ เว่ยจิ่วจึงเลือกซื้ออาหารประเภทที่ทนต่อการเก็บรักษาเป็นหลัก
ของที่เว่ยจิ่วซื้อมีทั้งหลากหลายและมากมาย ตามหลักแล้วแปดช่องเป้ไม่พอแน่ๆ
แต่เว่ยจิ่วเตรียมการไว้ก่อนแล้ว
เธอยกถุงหนึ่งขึ้นเตรียมเก็บ เมื่อถูกปฏิเสธตามคาด ก็ชี้ไปที่ถุงอาหารหลักที่ถืออยู่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย: "นี่คือเซ็ตอาหารหลัก"
[แผงผู้เล่น: ……]
ระบบเกมใหม่ยังไม่เคยถูกผู้เล่นเก่าซ้อมหนัก
นี่คือวิธีการเล่นแบบบั๊กที่ผู้เล่นในเกมโลกันตร์พัฒนาขึ้น เรียกกันติดปากว่าแพ็คของ
ถ้าช่องเป้ไม่พอ ผู้เล่นสามารถแพ็คของหลายชิ้นรวมกันได้ ขอแค่โน้มน้าวระบบว่านี่คือชุดไอเทมที่มีคุณสมบัติโดยรวมใกล้เคียงกัน ก็ยัดลงเป้ได้
วิธีนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือประหยัดช่องเป้ได้มาก ข้อเสียก็ชัดเจนเช่นกัน ทุกครั้งที่เก็บหรือเอาออกต้องยกเข้าทั้งชุด ยกออกทั้งชุด
ถ้าไม่สามารถจัดเซ็ตเดิมที่เหมือนกันเป๊ะได้อีก ช่องเป้นั้นก็เก็บได้แค่เซ็ตใหญ่เซ็ตเดียว ทุกครั้งที่หยิบของต้องเอาออกมาทั้งหมด ก็รำคาญเหมือนกัน
แต่สำหรับช่วงแรก บั๊กนี้เพียงพอแน่นอน!
[ติ๊ง เก็บเข้าสำเร็จ]
แถวแรกของช่องเป้ปรากฏห่อใหญ่ มุมซ้ายบนเขียนเลข 1
เว่ยจิ่วฉวยโอกาสรุกต่อ หยิบกล่องของขวัญมือใหม่ออกมา แล้วยกถุงที่เหลือไปตรงหน้าแผงผู้เล่น
"นี่คือเซ็ตผักผลไม้"
"นี่คือแพ็กเกจใหญ่เครื่องปรุงและขนม แกเป็นระบบทำไมไม่รู้จักอะไรแบบนี้! ตอนเด็กๆ เวลาไปอวยพรปีใหม่ก็ให้ของขวัญกันแบบนี้แหละ!"
"นี่คือเซ็ตโปรตีน เติมโปรตีนได้ทั้งนั้น ไม่ต่างกันใช่ไหม?"
"เดี๋ยวก่อน ชุดอุปกรณ์เอาท์ดอร์สองชุดนี้รวมเป็นเซ็ตใหญ่ได้ไหม? แกติดป้ายว่าเอาท์ดอร์ทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ!"
เว่ยจิ่วยัดไปหกถุงรวด พอถึงน้ำแร่ก็ต่อรองกับระบบ แต่สู้ไม่ได้
น้ำแร่อื่นๆ คุณสมบัติคล้ายกันเกินไป น้ำแร่ห้าลิตรดูโดดเด่นเกินไป
พลาดแล้วๆ คราวหน้าจะซื้อน้ำแร่ขนาดต่างกันโดยตรงเลย
น้ำแร่ห้าลิตรถูกแยกออกมาต่างหาก ส่วนที่เหลือเก็บเป็นน้ำแร่แยกเฉพาะ กลายเป็นน้ำดื่มบรรจุขวด 550 มล. ×38
สุดท้ายเว่ยจิ่วหยิบถุงเครื่องมือช่างจากชักโครกออกมา ระบบยอมตายไม่ยอมอ่อนข้อ
[ติ๊ง ไม่สามารถตัดสินเป็นชุดเดียวกัน]
[ติ๊ง ไม่สามารถตัดสินเป็นชุดเดียวกัน]
โอเค ระบบขี้เกียจสินี่
เว่ยจิ่วพอใจแล้ว ระบบใหม่ยังใจดี ถึงยอมให้เธอรวมชุดกรองน้ำกับชุดไฟส่องสว่างเป็นชุดอุปกรณ์เอาท์ดอร์ได้
ถ้าเป็นระบบเกมโลกันตร์ใจดำ ไม่ให้เธอแยกของที่จุดไฟกับของที่เปล่งแสงออกจากกัน ก็ต้องเป็นเพราะมันถูกแฮ็กแน่ๆ
เธอเก็บขนมถั่วเขียว 99 ชิ้นที่เตรียมไว้เป็นของสำรองลงในช่องเป้ที่สำรองไว้สำหรับเครื่องมือช่าง ทำให้ถุงพลาสติกใหญ่ว่างหนึ่งใบ ยัดกลับเข้าเป้ไป
การจัดระเบียบเสร็จสมบูรณ์แล้ว เป้ตอนนี้เป็นระเบียบเรียบร้อย
[เป้ของผู้เล่น HU1827777:]
[เซ็ตอาหารหลัก ×1, เซ็ตผักผลไม้ ×1, เซ็ตโปรตีน ×1, แพ็กเกจใหญ่เครื่องปรุงและขนม ×1, เซ็ตยา ×1, ชุดอุปกรณ์เอาท์ดอร์ ×1, น้ำดื่มบรรจุขวด 550 มล. ×38, ขนมถั่วเขียว ×99]
ส่วนของในเป้สะพายหลังของเว่ยจิ่วยิ่งกะทัดรัดกว่า
[กระเป๋าคาดเอว: มีดพับสวิส ×1, ไฟแช็กกันลม ×1, ไฟฉายแรงสูง ×1, ถ่าน ×2, พลาสเตอร์ปิดแผล ×20, เม็ดเกลือแร่ ×20]
[เป้เดินป่า: แว่นตากันลม ×1, เตาแอลกอฮอล์เอาท์ดอร์ ×1, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปซอง ×5, ขนมปังกรอบอัดแท่ง ×20]
ตัวเลขนับถอยหลังบนฝาผนังเดินมาถึงนาทีสุดท้ายแล้ว
[ผู้เล่นทุกคนโปรดทราบ ข้อมูลส่วนตัวสร้างเสร็จสมบูรณ์ ฟังก์ชันเกมเปิดใช้งานแล้ว กำลังจะทำการเทเลพอร์ต กรุณาเลือกยานพาหนะของคุณโดยเร็ว]