ท่ามกลางเสียงเชียร์ momo ได้จัดตั้งทีมขึ้น
พวกเธอหน้าด้านถามเจ้าหน้าที่สมาคมนักผจญภัยเอากลยุทธ์การเก็บผลบลูบลูมาก่อนตอนรับภารกิจ จากนั้นทั้งห้าคนก็กัดฟันรวบรวมเงิน 10 เหรียญทอง ซื้อยาต้านผลบลูบลูมา 2 ขวดตามกลยุทธ์
แต่เมื่อมาถึงจุดภารกิจจริง ๆ เธอก็ยังอดรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้
ครึ่งชีวิตก่อนหน้านี้ แค่ไก่วิ่งเข้าใส่ เธอก็ตกใจร้องลั่นแล้ว แต่ตอนนี้ สิ่งที่เธอเผชิญคือป่ามอนสเตอร์ที่ทอดยาวต่อเนื่องบดบังฟ้าจนมืดมิด!
ผลบลูบลูขึ้นเบียดเสียดกันแน่นหนา ผลเบียดผล รากพันราก การอัดแน่นเช่นนี้ทำให้พวกมันไม่สามารถเติบโตเป็นรูปกลมมนได้ ผลใหญ่บิดเบี้ยวราวกับจะกลืนกินกันเองเป็นรูปครึ่งวงกลม ส่วนผลบลูบลูลูกเล็กก็ผุดขึ้นหนาแน่นที่โคนของพวกมัน...
ทั้งหมดนี้เต้นตุบ ๆ ด้วยจังหวะที่เกือบจะพร้อมเพรียงกัน พ่นหมอกพิษที่แม้แต่แสงน่ารำคาญก็ยังส่องผ่านไม่ได้ กระนั้น ก็มักจะมีผลไม้หนึ่งหรือสองลูกที่ไม่ประสานจังหวะ รอให้ผลอื่น ๆ พ่นเสร็จก่อนจึงจะพองตัวบิดไปมาอย่างโดดเดี่ยว คอยเตือนให้รู้ว่านี่คือกลุ่มสิ่งมีชีวิต
เนื้องอกที่มีชีวิตเช่นนี้แผ่ขยายไปตามถนนชานเมือง ใบไม้แย่งกันชูขึ้นสูง กลายเป็นกำแพงสูงใหญ่เกินกว่าจะข้ามผ่านได้
momo ยืนอยู่กับที่ จู่ ๆ พื้นเบื้องหน้าเธอไปสามก้าวก็มีเถาวัลย์สองเส้นที่ฝังลึกลงดินชักขึ้นมาแล้วฟาดใส่กันเอง เสียงฟาดอากาศนั้นทำให้หน้าแข้งของเธออ่อนปวกเปียก
ขาเวร!
ไม่เอาไหนจริง ๆ!
momo กัดริมฝีปากล่าง เอากำปั้นทุบขาตัวเองแรง ๆ เธอพยายามรักษาน้ำเสียงให้สงบเพื่อปลอบคนอื่น พลางยกมือห้ามคนที่อยู่ข้างหลัง "พวกเธอรอก่อน ฉันจะลองดูก่อน"