โถงใหญ่ของสมาคมผู้มีพลังพิเศษ
เฉาหลิวยืนก้มหน้าตัวงออยู่ตรงมุมโถง ไม่กล้าพูดสักคำ ได้แต่มองผู้มีพลังพิเศษที่เดินผ่านไปมาอยู่ข้างกายด้วยความยำเกรง เขารู้ดีว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เขาจะมาก่อเรื่องได้ พอนึกถึงจุดประสงค์ที่น้าพามาที่นี่ ก็อดตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้
ไม่นาน เฉาชุนเฉิงก็เดินออกมาจากห้องตรวจ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่เห็นได้ชัด เข็มกลัดผู้มีพลังพิเศษบนอกของเขาเปลี่ยนไปแล้ว จากเดิมเป็นเข็มกลัดเหล็กกลายเป็นเข็มกลัดทองแดง
มันสะท้อนประกายแวววาวเฉพาะตัวของโลหะใต้แสงไฟ
ดวงตาเรียวสามเหลี่ยมของเฉาหลิวเป็นประกาย เขารีบวิ่งไปหยุดข้างหลังเฉาชุนเฉิง แล้วถามอย่างตื่นเต้นว่า “น้า ตอนนี้น้าเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับดีแล้วเหรอ?”
เฉาชุนเฉิงยิ้มพลางพยักหน้า แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “ใช่แล้ว”
เฉาหลิวฮึกเหิมขึ้นมาทันที ร่างผอมแห้งหลังค่อมยืดตรงขึ้นเล็กน้อย เขาถามอย่างร้อนใจว่า “ถ้างั้นน้า เรื่องที่แม่ให้พาผมไปซื้อยาปลุกพลัง... แหะ ๆ...”
จุดประสงค์ที่เขามากับเฉาชุนเฉิงถึงสมาคมผู้มีพลังพิเศษก็เพื่อซื้อยาปลุกพลัง เขาเคยกินไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ก็ไม่ได้ปลุกพลังพิเศษขึ้นมา
นี่เป็นครั้งที่สอง เพื่อซื้อยา แม่ของเขาถึงกับควักทรัพย์สินทั้งหมดที่มีออกมา
เห็นท่าทางของเขาแล้ว เฉาชุนเฉิงก็อดหงุดหงิดไม่ได้ “ไปกันเถอะ”
ทั้งสองเพิ่งเดินไปถึงจุดจำหน่ายยา
จู่ ๆ ก็มีเสียงเอะอะดังขึ้นจากโถงใหญ่ของสมาคม
“พลังพิเศษหายากเหรอ?”
“ใครกัน? ใครปลุกพลังพิเศษหายากขึ้นมาได้ แถมยังเป็นสายจิตด้วย! ต้องดึงตัวเข้าทีมให้ได้!”