ย้อนกลับสู่ปี 81 เริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวจากการล่าสัตว์

ตอนที่ 20 ถูกจับได้แล้ว

7 นาที· 1.6K คำ

หลี่เจี้ยนกั๋วกับภรรยาช่วยกันนับเงินอยู่นาน

ในที่สุดก็คิดบัญชีของวันนี้ได้เรียบร้อย

ซื้อคูปองสารพัดอย่างจากตลาดมืด แล้วยังซื้อไข่มาอีก

จากนั้นก็ซื้อวุ้นเส้น ข้าวสาร และแป้งขาวจากสหกรณ์ รวมแล้วใช้เงินไป 25 หยวน

ส่วนปลาที่ขายได้ครั้งนี้

ปลาหลีฮื้อไซซ์ใหญ่ 15 ตัว ขายตัวละ 2 หยวน รวมเป็นเงิน 30 หยวน

ปลาตัวเล็กเบ็ดเตล็ดประมาณ 80 ชั่ง ขายได้เงิน 120 หยวน

ส่วนปลาอ๋าวฮวาตัวใหญ่ตัวสุดท้ายขายให้ชุยกั๋วเฉียง ผู้จัดการโรงอาหารรัฐวิสาหกิจ ได้เงินมา 15 หยวน

สุดท้ายหลี่เจี้ยนกั๋วเหลือเงินอยู่ในมือ 140 หยวน!

บวกกับเงินสี่สิบกว่าหยวนที่ได้มาเมื่อวาน และเงิน 30 หยวนที่ได้ตอนแยกบ้าน

แค่เวลา 4 วันเท่านั้น

หลี่เจี้ยนกั๋วก็มีเงินในมือถึง 200 หยวนแล้ว!

“นี่มีตั้ง 200 กว่าหยวนแล้วเหรอ?!”

เหลียงเยว่เหมยมองเงินปึกหนาในมืออย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนหันไปถามหลี่เจี้ยนกั๋วด้วยความตกตะลึง

ถึงพวกเขาสองคนจะเป็นคนที่สะสมแต้มแรงงานในกองผลิตได้มากเป็นอันดับต้น ๆ

แต่พอถึงสิ้นปี

เงินที่แบ่งมาได้ก็มีไม่มาก

ไม่ต้องพูดถึง 100 หยวนเลย ต่อให้ได้สัก 50 หยวนก็นับว่าขอบคุณฟ้าดินแล้ว

เพราะคนในตระกูลหลี่มีเยอะ ซื้อธัญพืชมากินก็ต้องใช้เงินมาก

โดยเฉพาะน้องชายสามีสองคนที่อยู่ในวัยกินจุที่สุด

เด็กหนุ่มวัยกำลังโต กินจนพ่อแทบหมดตัว

แถมยังต้องซื้อธัญพืชขัดสีอีกนิดหน่อย มองเผิน ๆ เหมือนตระกูลหลี่ได้แต้มแรงงานไม่น้อย แต่เอาเข้าจริง เงินที่เหลือในแต่ละปีกลับน้อยกว่าบ้านคนทั่วไปเสียอีก

ตอนนี้เงินที่หลี่เจี้ยนกั๋วหาได้ใน 4 วันแทบจะเท่ากับเงินที่ตระกูลหลี่เก็บออมได้ตลอด 4 ปี

จะไม่ทำให้เหลียงเยว่เหมยตกใจได้อย่างไร

“พ่อของลูก เงินที่หาได้นี่ทำไมถึงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลยนะ?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป