“จำเป็นต้องถอดออกหมดเลยเหรอคะ?”
ถังสืออี๋กลืนน้ำลายอย่างประหม่า พยายามทำใจให้สงบ
“ฉันสั่งให้ถอดก็ถอดสิ!” แพทย์หญิงวัยกลางคนปรายตามองถังสืออี๋ที่นั่งอยู่บนเตียงตรวจด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงแฝงความไม่พอใจ
ฟันขาวเรียวของถังสืออี๋ขบริมฝีปากล่างเบา ๆ จนเห็นรอยฟันลึกสองรอย ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วนและประหม่า “ขอถามได้ไหมคะว่าจะตรวจอะไรบ้าง?”
แพทย์หญิงขมวดคิ้ว น้ำเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย “ก็ตรวจร่างกายก่อนแต่งงานทั้งตัวน่ะสิ เธอจะแต่งเข้าตระกูลเหยียนไปเป็นคุณนาย ก็ต้องเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ผุดผ่อง
ไม่ใช่แค่นั้น สุขภาพร่างกายก็ต้องผ่านเกณฑ์ด้วย ไม่อย่างนั้นจะทนรับความรักของคุณชายเหยียนไม่ไหว เกิดคืนเข้าหอพรุ่งนี้มีเรื่องอะไรขึ้นมา ทำให้คุณชายเหยียนหมดสนุก ใครจะรับผิดชอบ!”
พอได้ยินเช่นนั้น ลมหายใจของถังสืออี๋ก็สะดุดไปหนึ่งจังหวะ
“เร็วเข้า ถอดให้หมดแล้วนอนลง!” แพทย์หญิงสั่งเสียงแข็ง ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง
ถังสืออี๋เม้มปากแน่นกว่าเดิม หัวใจเต็มไปด้วยความอัปยศและขมขื่น ราวกับเป็นสิ่งของที่ถูกคนมุงดูและจับพลิกไปมา ไร้ศักดิ์ศรีโดยสิ้นเชิง
เธอถูกตระกูลถังวางยาให้สลบแล้วส่งมาตรวจ
ตระกูลถังจะเกี่ยวดองกับตระกูลเหยียน คนที่กำหนดให้แต่งงานคือถังเยวี่ยนเยวี่ยน ลูกพี่ลูกน้องของเธอ พวกเขารับสินสอดมหาศาลจากตระกูลเหยียน ตกลงเรื่องแต่งงานไปแล้ว แต่กลับวางแผนให้เธอแต่งแทน!
น่ารังเกียจจริง ๆ!
ตระกูลเหยียนร่ำรวยล้นฟ้า
มีข่าวลือว่าคุณชายเหยียนคนนั้นมีทรัพย์สินนับแสนล้าน มีอำนาจล้นฟ้า แต่เป็นคนพิการครึ่งซีก อารมณ์ร้ายและเลือดเย็น แถมดูท่าจะเป็นพวกวิปริตที่ชอบทรมานผู้หญิงอีกด้วย!
ไม่ได้การ เธอจะนั่งรอให้เรื่องเกิดขึ้นเฉย ๆ ไม่ได้
ถังสืออี๋ก้มหน้า ขนตางอนยาวบดบังดวงตางดงามไร้ราคีที่ฉายแววระยิบระยับ เธอถอดเสื้อคลุมออกก่อน แล้วตอนที่มือเล็กกำลังจะแกะกระดุมเสื้อ ก็เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง
“เอ่อ...ฉันขออาบน้ำก่อนตรวจได้ไหมคะ? แป๊บเดียวเอง ได้ไหมคะ?”
แสงสว่างสาดลงบนใบหน้าเล็กนุ่มนวลของเธอ เปล่งประกายดุจจันทร์กระจ่าง ดวงตาใสสะอาดราวกับสะท้อนภาพทางช้างเผือก ยามกะพริบไหวก็ชวนให้แทบละสายตาไม่ได้
ปกเสื้อที่คลายออกเล็กน้อยเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าสวยงาม ผิวขาวราวหิมะ เนียนละเอียดราวกับผิวทารกแรกเกิดที่บอบบางจนแทบแตะต้องไม่ได้
เธอดูว่าง่ายแถมยังมีเสน่ห์หวานละมุนแบบสาวแรกรุ่น แพทย์หญิงจึงไม่ได้ระแวดระวัง
“เร็วเข้า อย่าคิดเล่นลูกไม้อะไร ไม่อย่างนั้นตระกูลถังของพวกเธอทั้งตระกูลได้เดือดร้อนแน่!”
“ค่ะ” ถังสืออี๋พยักหน้าเบา ๆ น้ำเสียงนุ่มนิ่ม ดูเหมือนคนอ่อนแอที่ใคร ๆ ก็รังแกได้
เธอข่มความตื่นตระหนกในใจ แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องน้ำของห้องนี้
ทันทีที่ล็อกประตูห้องน้ำ ความตึงเครียดที่เกร็งไปทั้งตัวก็คลายลงในพริบตา ขาทั้งสองข้างอ่อนปวกเปียก เธอพิงหลังกับประตู สมองว่างเปล่า หัวใจก็เต้นรัวไม่หยุด
เธอต้องหนี! ยังไงก็ต้องหนีให้ได้!
เธอกวาดตามองห้องน้ำหรูหรา แล้วฝืนพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงเดินไปข้างหน้าต่าง ก่อนออกแรงเปิดหน้าต่างออก ชั้นนี้อยู่สูงมาก แต่หน้าต่างไม่ได้ปิดตาย ด้านนอกมีราวกันตกที่ปลอดภัย
ถังสืออี๋ไม่ทันคิดอะไรมากก็ปีนออกไปทันที ต่อให้กลัวความสูง เพื่อรักษาความบริสุทธิ์และอนาคตของตัวเอง เธอก็ยังตัวสั่นพลางเกาะราวเดินไปด้านนอก
ในห้องสวีตประธานาธิบดีที่อยู่สุดทางเดิน อุณหภูมิร่างกายของเฮ่อเหยียนเลี่ยเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ เขาโยนรูปถ่ายในมือลงบนโซฟา เตรียมหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำไปแช่น้ำเย็น
พี่ชายถึงกับวางยาเขา เพียงเพื่อบังคับให้แต่งงาน!
ต่อให้ส่งผู้หญิงมาไว้ห้องข้าง ๆ เขาก็ไม่มีวันยอมให้พวกนั้นสมหวัง!
ลมกลางคืนพัดกรูเข้ามาทางหน้าต่าง แล้วมีบางอย่างร่วงลงมาจากขอบหน้าต่าง ตามด้วยเสียงร้องเจ็บแปลบอย่างชัดเจน
“โอ๊ย”
เฮ่อเหยียนเลี่ยชะงักมือที่กำลังโน้มตัวหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำ ดวงตาดำกวาดมองไปทางหน้าต่าง
ถังสืออี๋ปีนเข้ามาในห้อง ร่างอ่อนยวบล้มลงจนเห็นดาวระยิบระยับเต็มตา
เธอคลานลุกขึ้นจากพรม พอเงยหน้าก็พบดวงตาลึกล้ำเย็นชาอีกคู่กำลังจับจ้องเธออยู่
ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงสแล็กยืนอยู่ข้างโซฟา ดวงตาดำเย็นชาคมกริบและลึกล้ำ สันจมูกโด่ง ริมฝีปากบางได้รูป ใบหน้าหล่อเหลาแทบสมบูรณ์แบบจนชวนให้ใจสั่น
ใบหน้าเล็กของถังสืออี๋แดงระเรื่อ ลมหายใจยังหอบเล็กน้อย เธอรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างรุนแรง จนลมหายใจพลอยตึงเครียดตามไปด้วย
“เอ่อ...ฉันอยู่ห้องข้าง ๆ ค่ะ ประตูห้องเปิดไม่ได้ ไม่มีใครช่วย ฉันเลยต้องปีนหน้าต่างเข้ามาเอง ขอโทษนะคะ” ถังสืออี๋เอ่ยอย่างขลาด ๆ พลางยิ้มหวานให้เขา ก่อนค่อย ๆ ขยับไปด้านข้าง พยายามออกจากห้องของเฮ่อเหยียนเลี่ย
ตอนโกหก เธอไม่แม้แต่จะกะพริบตา
เฮ่อเหยียนเลี่ยมองถังสืออี๋ แล้วหลุบตามองรูปถ่ายที่วางอยู่บนโซฟา
เห็นได้ชัดว่าเป็นใบหน้าเดียวกัน
เพราะอยากแต่งงานกับเขา ผู้หญิงคนนี้ถึงกับทำทุกวิถีทาง ขนาดตึกสูงสามสิบกว่าชั้นก็ยังกล้าปีน!
พอเดินมาถึงข้างประตูและกำลังจะหมุนลูกบิด ถังสืออี๋ก็ได้ยินเสียงแพทย์หญิงกลุ่มนั้นจากด้านนอก
“คุณหนูถังปีนหน้าต่างหนีไปแล้ว รีบหาเร็ว!”
เสียงนั้นฟังดูเหมือนพวกเธอมาถึงหน้าประตูแล้ว ถังสืออี๋ตกใจสุดขีด
รู้ตัวเร็วขนาดนี้เลยเหรอ จบเห่แล้ว! คราวนี้ซวยแน่!
ถังสืออี๋รีบหันกลับไปหาเฮ่อเหยียนเลี่ยพอดี ขณะนั้นเฮ่อเหยียนเลี่ยโยนเสื้อคลุมอาบน้ำลงไปคลุมรูปถ่ายไว้
ถังสืออี๋มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ผู้ชายคนนี้มีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นมาก สัดส่วนสมบูรณ์แบบราวกับนายแบบ ไหล่กว้างเอวสอบ ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายประณีตสูงศักดิ์ “คุณเป็นพนักงานหรือแขกคะ?”
“คุณเดาสิ” เฮ่อเหยียนเลี่ยไม่ตอบ แต่ย้อนถามกลับ
ในชั่วขณะที่ผู้หญิงตัวเล็กคนนี้เข้ามาใกล้ เขาก็รู้สึกว่าความร้อนรุ่มในร่างพุ่งสูงถึงจุดเดือด เขาข่มใจอย่างสุดกำลัง อยากดูให้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังเล่นแผนอะไร
ใบหน้าถังสืออี๋ยิ่งซีดลง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ใบหน้าเล็กขาวนวลเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “คุณเป็นใครไม่สำคัญหรอกค่ะ เอ่อ...ช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ ข้างนอกมีคนร้ายจะจับฉัน บังคับให้แต่งงานกับคนพิการโรคจิตแก่ ๆ!
คุณรู้จักคุณชายเหยียนที่มีข่าวลือหรือเปล่าคะ? ได้ยินว่าทั้งขี้เหร่ ทั้งโหด แถมยังเป็นขันที พวกเขาจะให้ฉันเป็นเจ้าสาวนำโชค คุณคิดว่าผู้หญิงบริสุทธิ์อย่างฉันจะแต่งกับคนอายุสั้นแบบนั้นได้เหรอคะ? ไม่ได้หรอกค่ะ ไม่อย่างนั้นคุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม ฉันจ้างคุณให้แกล้งเป็นแฟนฉันได้หรือเปล่า?”
ถังสืออี๋กล่าวหาเสีย ๆ หาย ๆ ถึงคุณชายเหยียนอย่างเกินจริง ในสถานการณ์คับขันแบบนี้ เธอทำได้เพียงเล่นบทน่าสงสารเพื่อเรียกความเห็นใจ แล้วหาทางช่วยตัวเอง
ดวงตาลึกล้ำเย็นชาของเฮ่อเหยียนเลี่ยในตอนนี้เต็มไปด้วยโทสะ
ขันที? คนแก่โรคจิต?
ถังสืออี๋เงยใบหน้าเล็กขึ้น มองชายหนุ่มสุดหล่อตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ไม่กล้าขยับเขยื้อน ดวงตากลมใสจ้องเขาเขม็ง หัวใจเต้นแรงไม่หยุด
เธอกลัวเหลือเกินว่าคนข้างนอกจะเคาะประตูแล้วตามเข้ามา แบบนั้นเธอได้จบเห่แน่!
แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าสายตาที่เขามองเธอดุดันขึ้นเรื่อย ๆ? เธอก็ไม่ได้พูดถึงเขาสักหน่อย แล้วจะจ้องเธอด้วยสายตาน่าขนลุกแบบนั้นทำไม...
“จ้างผมเหรอ? ผมค่าตัวแพงนะ” เฮ่อเหยียนเลี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความขุ่นเคือง ดวงตาคู่นั้นที่ชวนให้คนใจสั่นจับจ้องถังสืออี๋อย่างลึกซึ้งอ่านไม่ออก
ถังสืออี๋ใจหายวาบ กลืนน้ำลายอย่างประหม่า แล้วฝืนใจตอบว่า “อืม...ฉันมี มีเงินค่ะ!”
เฮ่อเหยียนเลี่ยยื่นมือโอบเอวบางของถังสืออี๋ ดึงเธอเข้ามากอดไว้ทั้งตัว
แรงมือค่อนข้างหยาบกระด้าง แถมยังเกิดขึ้นกะทันหัน
เมื่อฝ่ามืออุ่นใหญ่สัมผัสผิวกาย ถังสืออี๋ก็สั่นสะท้าน
“ได้สิ อยากให้ผมช่วยยังไง?” ใบหน้าหล่อเหลาเจ้าเล่ห์ของเฮ่อเหยียนเลี่ยจ้องมองเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขนไม่กะพริบ ลมหายใจหอมสะอาดอันเป็นเอกลักษณ์ของเขารินรดบนใบหน้าเล็กของถังสืออี๋ เธอประหม่าเสียจนปลายนิ้วเท้าน่ารัก ๆ เผลอจิกงอขึ้นมา
ช่วยยังไงน่ะเหรอ? เธอไม่ทันคิดถึงเรื่องนี้เลย
ดวงตากลมใสของเธอมองเขาอย่างไร้เดียงสา ท่าทางเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อยและเม้มริมฝีปากเผยให้เห็นความประหม่าโดยไม่รู้ตัว “ถ่ายรูปค่ะ แบบที่วาบหวิวหน่อย หลอกคนได้จริง ๆ น่ะค่ะ!”
ใช่แล้ว ต่อให้ต้องถ่ายรูปโป๊เปลือยสักสองสามรูปก็ไม่เป็นไร ขอแค่หนีพ้นชะตากรรมการแต่งงานแทนได้ก็พอ!
“ถอดเสื้อผ้าค่ะ เร็วเข้า” ถังสืออี๋ดิ้นหลุดจากอ้อมแขนของเขา มือเล็กดึงเขาไปทางเตียงใหญ่
พอประหม่า เธอก็ลงมือแกะกระดุมเสื้อของเฮ่อเหยียนเลี่ยด้วยตัวเองทันที
มือเล็กนุ่มนิ่มปัดผ่านผิวกายร้อนผ่าวของเขาอย่างแผ่วเบา ลูกกระเดือกของเฮ่อเหยียนเลี่ยขยับขึ้นลงอย่างห้ามไม่อยู่ แววตาร้อนแรงดุจเปลวไฟ