รุ่นพี่สาวสุดปังไม่เคยมีข่าวฉาว จนผมเข้ามหาวิทยาลัย

ตอนที่ 14 ฉันเลี้ยงนายเอง

6 นาที· 1.4K คำ

ลั่วเหย่ส่งข้อความไปหา "ฉินอวี้เหวิน" ในคิวคิว แต่พบว่าอีกฝ่ายไม่ตอบกลับ

เขาจึงส่งข้อความหาซูไป๋โจวในกรีนบับเบิ้ล แต่อีกฝ่ายก็ยังเงียบ

เกิดอะไรขึ้น?

นี่คือตำนานที่เรียกว่าการเทหรือเปล่า?

ลั่วเหย่ย่อตัวลงกับพื้น มองหน้าจอแชทที่ไร้การตอบกลับ ใบหน้าเผยแววผิดหวัง

แต่เขาก็ไม่ได้โทษฉินอวี้เหวินกับซูไป๋โจว พวกเธออยู่ปีสามแล้ว ซ้ำคนหลังยังเป็นนายกสโมสรนักเรียนอีก การติดธุระอื่นจนช้าก็เป็นเรื่องปกติ

เขาแค่เสียใจเท่านั้น...

ทันใดนั้น

เสียง "ติ๊ด" ดังขึ้นข้างหู

ลั่วเหย่เงยหน้าขึ้น เห็นรถสี่ล้อสีชมพูคันหนึ่ง รูปทรงเหมือนหัวปลาสับพริกจอดอยู่ตรงหน้า พร้อมสัญญาณไฟฉุกเฉินกระพริบ

ขณะที่เขากำลังฉงน

คนที่ชอบกินหม้อไฟตอบข้อความมา

"ขึ้นรถ"

สองคำนั้นปรากฏขึ้น ลั่วเหย่มองรถหัวปลาสับพริกสีชมพูตรงหน้าด้วยความแปลกใจ

นี่รถของรุ่นพี่ฉินหรือ?

มิน่าถึงไม่ตอบข้อความ ที่แท้ก็กำลังขับรถอยู่

ในใจของลั่วเหย่ระทึกนิดๆ เขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารของรถหัวปลาสับพริกด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจ

และในรถมีเพียงคนเดียว นั่นคือซูไป๋โจวที่นั่งอยู่ที่เบาะคนขับ

ลั่วเหย่เริ่มประหม่า พูดตะกุกตะกักว่า "รุ่น... รุ่นพี่ซู... รุ่น... รุ่นพี่ฉินล่ะครับ?"

"เธอมีธุระ แต่ก็ไม่อยากเทใคร งั้นเลยฝากฉันมาแทน"

ฟังแล้ว ในใจลั่วเหย่ก็อดชูนิ้วโป้งให้ "ฉินอวี้เหวิน" ไม่ได้

ขอบคุณมากนะ รุ่นพี่ฉิน

ชีวิตของลั่วเหย่มีคุณเข้าไปเลยยิ่งสดใสขึ้นเป็นกอง

(หญิงสาวนามสกุลฉินคนหนึ่งนอนอยู่ในหอพักแล้วจามออกมา)

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป