หายนะสุริยะ: แผนอพยพทั่วประเทศสู่ห้วงอวกาศลึก

ตอนที่ 3 ภัยสุริยะเปลี่ยนโลก: ทั้งประเทศเริ่มแผนพเนจรสู่อวกาศลึก

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【ของขวัญมือใหม่ชิ้นที่สอง: เทคโนโลยีการผลิตวัสดุท่อนาโนคาร์บอนฉบับสมบูรณ์!】

【นี่คือเทคโนโลยีวัสดุรูปแบบใหม่ ซึ่งมีคุณสมบัติตัวนำยิ่งยวดที่อุณหภูมิห้อง】

【มีความแข็งแรงมากกว่าวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ระดับที 1200 ที่ดาวน้ำเงินผลิตได้ในปัจจุบันถึง 10 เท่า!】

【ท่อนาโนคาร์บอนเส้นเดียวที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 ไมโครเมตร สามารถทนแรงดึงได้ถึง 80,000 เมกะปาสคาล】

【ทั้งยังมีความหนาแน่นเพียงครึ่งหนึ่งของวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ระดับที 1200!】

【ทนต่ออุณหภูมิได้ตั้งแต่ -210 ถึง 2,500 องศา!】

【เทคโนโลยีถูกถ่ายโอนไปเก็บไว้ในสมองของโฮสต์แล้ว!】

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังต่อเนื่องกัน ก่อนจะเงียบลง สูตรการผลิตและขั้นตอนการผลิตฉบับสมบูรณ์ กระบวนการทำให้บริสุทธิ์ ตลอดจนค่าพารามิเตอร์การขึ้นรูป หลั่งไหลเข้าสู่สมองของจางเสี่ยวเป่ย

ราวกับเขาเคยเรียนรู้ทุกอย่างมาก่อน ความรู้เหล่านั้นฝังลึกลงในความทรงจำ!

“ตัวนำยิ่งยวดที่อุณหภูมิห้อง? ท่อนาโนคาร์บอน?”

หัวใจของจางเสี่ยวเป่ยปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์!

คนทั่วไปอาจมองออกเพียงว่าตัวเลขพวกนี้ดูน่าทึ่งมาก

แต่ในฐานะนักศึกษาปริญญาโทสาขาฟิสิกส์วัสดุจากมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับเอของหลงกั๋ว เขารู้ดีกว่าใครว่าเทคโนโลยีนี้พลิกโฉมวงการได้มากเพียงใด!

คาร์บอนไฟเบอร์ระดับที 1200 ซึ่งเป็นวัสดุชั้นยอดที่สุดของดาวน้ำเงินในปัจจุบัน ถือเป็นวัสดุที่อุตสาหกรรมการบินและอวกาศ รวมถึงอุตสาหกรรมอาวุธของนานาประเทศขาดไม่ได้

เรียกได้ว่าครองตลาดวัสดุระดับสูงทั่วโลก!

ส่วนวัสดุท่อนาโนคาร์บอนที่ระบบมอบให้ ทั้งความแข็งแรงและน้ำหนักเหนือกว่ากันอย่างเทียบไม่ติด!

ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ วัสดุนี้ยังมีคุณสมบัติตัวนำยิ่งยวดที่อุณหภูมิห้องในตัว!

ความแข็งแรงต่อแรงดึง 80,000 เมกะปาสคาลและความสามารถในการทนต่อช่วงอุณหภูมิอันกว้างขวาง ได้ทลายขีดจำกัดทางทฤษฎีของวิทยาศาสตร์วัสดุในปัจจุบันไปแล้ว!

หากวัสดุที่ล้ำหน้าเหนือมิติระดับนี้ถูกผลิตขึ้นจริงในปริมาณมาก ก็เพียงพอจะพลิกโฉมทุกวงการระดับสูง ทั้งการบิน อวกาศ พลังงาน อุตสาหกรรมอาวุธ และตัวนำยิ่งยวด

เทคโนโลยีวัสดุของหลงกั๋วจะก้าวหน้าไปหลายสิบปีในคราวเดียว!

ขณะที่จางเสี่ยวเป่ยกำลังจมอยู่กับความตื่นตะลึง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง:

【ของขวัญมือใหม่ชิ้นที่สาม: เทคโนโลยีการผลิตโลหะผสมนิกเกิลคาร์บอนสองฐานฉบับสมบูรณ์!】

【นี่คือโลหะผสมสองฐานที่ใช้แร่นิกเกิลความบริสุทธิ์สูงเป็นวัสดุหลัก】

【ขึ้นรูปผ่านกระบวนการหลอมในสุญญากาศ โลหะผง และการตีขึ้นรูปที่อุณหภูมิคงที่สามขั้นตอน!】

【ทนต่ออุณหภูมิได้ตั้งแต่ -260 ถึง 18,000 องศา!】

【ทนแรงดึงและแรงอัดได้ถึง 58,000 เมกะปาสคาล!】

【เป็นวัสดุชั้นเลิศสำหรับตีขึ้นรูปยานอวกาศ!】

【เทคโนโลยีถูกถ่ายโอนไปเก็บไว้ในสมองของโฮสต์แล้ว!】

นี่มันเรียกว่าเซอร์ไพรส์บ้าบออะไรกัน?

เทคโนโลยีวัสดุพลิกโฉมวงการฉบับสมบูรณ์อีกชุดหนึ่ง!

รายละเอียดกระบวนการผลิตมหาศาลถูกส่งเข้าสู่สมองของจางเสี่ยวเป่ยด้วยความเร็วระดับมิลลิวินาที

เขาทุ่มเทให้กับสาขาฟิสิกส์วัสดุมานาน ทั้งยังศึกษาวัสดุหลากหลายชนิด

และรู้ดีว่าเพดานสูงสุดของวัสดุทนความร้อนในปัจจุบันอยู่ตรงไหน

สารที่มีจุดหลอมเหลวสูงที่สุดบนดาวน้ำเงินตอนนี้ คือวัสดุเซรามิกผสมแทนทาลัมแฮฟเนียมคาร์ไบด์ห้า-สี่

มันเรียกได้ว่าเป็นจุดสูงสุดของวัสดุทนความร้อนในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ!

แต่ถึงอย่างนั้น จุดหลอมเหลวสูงสุดของมันก็มีเพียง 4,215 องศาเซลเซียส

ขณะที่โลหะผสมนิกเกิลคาร์บอนสองฐานจากระบบทนความร้อนได้สูงสุดถึง 18,000 องศา!

นี่ไม่ใช่แค่การยกระดับขึ้นมากกว่าสี่เท่าเท่านั้น!

ที่สำคัญ มันยังทนแรงดึงและแรงอัดได้ถึง 58,000 เมกะปาสคาล

เสถียรยิ่งกว่าโลหะผสมทุกชนิดที่มีอยู่ในตอนนี้!

วัสดุชนิดนี้เกิดมาเพื่อการเดินทางระหว่างดวงดาวโดยเฉพาะ!

เมื่อมีวัสดุนี้เป็นพื้นฐาน ยานอวกาศสู่ห้วงลึกในอนาคตก็จะทนต่อความร้อนสูง รังสีคอสมิก และแรงกระแทกจากอุกกาบาตได้อย่างสบาย

สมกับเป็นของที่ระบบผลิตออกมา ต้องเป็นของชั้นยอดแน่นอน!

หลังได้กลับมาเกิดใหม่ ความสิ้นหวังที่อัดแน่นอยู่ในใจของจางเสี่ยวเป่ยก็สลายไปจนหมด ด้วยความใจกว้างของระบบสุดโกง

มีเขาอยู่ มีระบบอยู่ หลงกั๋วไม่จำเป็นต้องขดตัวอยู่ในเมืองใต้ดินเพื่อประทังชีวิตอีกต่อไป!

ไอ้ความร้อนจากการลุกวาบของฮีเลียมอะไรนั่น มาเช็ดรองเท้าให้ฉันซะ!

จางเสี่ยวเป่ยตื่นเต้นจนทิ้งตัวลงคุกเข่าด้วยความเร็วแสง:

“เป่ยระหกระเหินมาครึ่งชีวิต น่าเสียดายที่ไม่เคยพบเจ้านายผู้มีปัญญา!”

“หากระบบไม่รังเกียจ เป่ยยินดีขอกราบท่านเป็นพ่อบุญธรรม!”

สิ้นเสียง เขาก็ก้มลงคำนับทันที:

“ท่านพ่อบุญธรรมระบบ โปรดรับการคำนับจากเสี่ยวเป่ย!”

ระบบอันไร้ตัวตนแสดงคลื่นอารมณ์จนใจออกมาอย่างหาได้ยาก:

【ทำแบบนี้แล้วฉันลำบากใจนะ...】

【เดิมทีรางวัลควรจบลงแค่นี้】

【ในเมื่อแสดงความจริงใจขนาดนี้แล้ว ถ้าฉันไม่ตอบแทนอะไรบ้าง ก็คงดูไร้น้ำใจเกินไปใช่ไหม?】

【ของขวัญมือใหม่ชิ้นที่สี่: รางวัลประเภททักษะ — ดวงตาทิพย์!】

【เมื่อเปิดใช้ทักษะ สายตาจะทะลุผ่านสิ่งของทุกชนิดในระยะ 50 เมตรได้อย่างอิสระ และแสดงผลเป็นภาพสามมิติ!】

【ทักษะนี้เป็นทักษะใช้งาน โฮสต์ควบคุมการเปิดและปิดได้ตามต้องการ!】

【ไม่มีข้อจำกัดด้านเวลาและระยะพักใช้!】

【คำเตือนด้วยความหวังดี: ระหว่างใช้งานอาจเกิดผลข้างเคียงเล็กน้อย รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงเลือดกำเดาไหล...】

เสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลง ดวงตาทั้งสองข้างของจางเสี่ยวเป่ยก็ปวดแปลบขึ้นมาอย่างรุนแรง

ความรู้สึกนั้นเหมือนเอาน้ำมันพัดมาหยอดตา ทั้งปวดตึงทั้งแสบแปลบปะปนกัน

แต่เขาผ่านการเสริมสร้างร่างกายมาทั้งตัวแล้ว ความเจ็บแค่นี้จึงเป็นเรื่องเล็กน้อย

จางเสี่ยวเป่ยไม่ส่งเสียงสักคำ เขาปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงของดวงตาอย่างเงียบ ๆ

ไม่กี่วินาทีต่อมา อาการแสบปวดก็ทุเลาลง ความเย็นสดชื่นสายหนึ่งปรากฏขึ้นในดวงตา

เขาขยับความคิด แล้วเปิดใช้ดวงตาทิพย์

โลกตรงหน้าเปลี่ยนไปทันที สิ่งของทุกชิ้นกลายเป็นโครงเส้นชัดเจน

ทุกสิ่งโปร่งใสขึ้นมา!

สายตากวาดผ่านกำแพงตรงหน้า ผนังหนาทึบเริ่มเลือนหายไป ไม่อาจขวางกั้นได้อีก

ห้องทุกห้องและผังพื้นที่ภายในรัศมี 50 เมตร ปรากฏเป็นภาพสามมิติในสายตาของเขา

เพียงเหลือบมอง เขาก็เห็นภาพภายในห้องชุดข้าง ๆ

เป็นคู่รักหนุ่มสาวกำลังนอนซุกกันใต้ผ้าห่มดูซีรีส์

จางเสี่ยวเป่ยไม่ได้มองนาน

ก็แค่เห็นขอบลูกไม้สีชมพูแวบเดียวเท่านั้น!

อืม แค่แวบเดียวเป็นพันล้านครั้ง!

ตอนที่เขาคิดว่าทุกอย่างจบลงแล้วและกำลังจะลุกขึ้น

วินาทีถัดมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบอันไพเราะราวเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง:

【ของขวัญมือใหม่ชิ้นที่ห้า: รางวัลประเภททักษะ — ความเชี่ยวชาญการขับขี่!】

【ทักษะนี้เป็นทักษะเชิงเทคนิค โฮสต์ได้เรียนรู้โดยอัตโนมัติแล้ว!】

【ยานพาหนะที่ทักษะนี้ใช้ขับได้รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง รถยนต์ทุกประเภท เรือ เครื่องบินทุกประเภท รถรบ และรถถังที่ไม่มีกระจกมองหลัง...】

【เพียงยานพาหนะปรากฏตรงหน้าโฮสต์ ก็จะเชี่ยวชาญทักษะการขับขี่ภายใน 1 วินาที!】

หลังฟังจบ ในสมองของจางเสี่ยวเป่ยก็มีทักษะการขับขี่และระเบียบการควบคุมมากมายผุดขึ้นมา

ราวกับเขาเคยขับยานพาหนะเหล่านี้มาหลายปี ทักษะการควบคุมช่ำชองจนขึ้นใจ

เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ก็ถามออกไปโดยไม่รู้ตัวว่า:

“แล้วยานอวกาศล่ะ?”

“ชื่อมีคำว่า ‘ยาน’ ก็นับเป็นยานเหมือนกัน น่าจะขับได้ด้วยใช่ไหม?”

【ได้อยู่!】

“เชี่ย โคตรเจ๋ง!”

【มีรสนิยมแบบนี้ด้วยเหรอ?】

จางเสี่ยวเป่ย: ...

คราวนี้พอคิดว่าทุกอย่างจบลงแล้ว เขาก็ทำท่าจะลุกขึ้น

ถึงอย่างไรคุกเข่านาน ๆ หัวเข่าก็เริ่มชาอยู่บ้าง

แต่ระบบกลับไม่ยอม:

【อย่าเพิ่งลุก ค้างท่านี้ไว้!】

【อารมณ์ดี! จะจัดชุดใหญ่ให้เลย!】

จางเสี่ยวเป่ย: ???

เขากำลังจะอ้าปากโต้แย้งสักสองคำ

แต่พอได้ยินเนื้อหารางวัล เขาก็ตื่นเต้นจนแทบถึงจุดสุดยอดในหัว:

【ของขวัญมือใหม่ชิ้นที่หก: ...】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป