นางร้ายก็เจ๋งดีนะ ใครขวางหูขวางตาก็ลุยเลย

ตอนที่ 22 ยังมีชีวิตอยู่ไหม?

7 นาที· 1.5K คำ

ทีมหนีตายทั้งสี่คนไถลลงไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วกว่า 100 เมตรต่อวินาที หิมะกระเซ็นฟุ้งอยู่รอบตัว

อีกสิบกว่าวินาทีพวกเขาก็จะร่วงลงไปในหุบเหว หากอยากรอดชีวิต ต้องรีบหยุดไถลให้ได้

สุยชีรีบปรับท่าทางแล้วตะโกนว่า “หมอบราบไปกับพื้นหิมะ ใช้มือกับเท้าจิกลงไปในหิมะให้สุดแรง!”

เสิ่นอวี้ จั่วเฉิน และน้องน้อยรีบทำตามทันที

“เอาอาวุธออกมา ปักลงไปในหิมะเพื่อหยุดไถล!” เธอหยิบกระบองหนามหมาป่าออกมา หมุดแหลมแข็งกระด้างครูดผ่านผนังหินทรายใต้พื้นหิมะ ส่งเสียงแหลมบาดหู

สุยชีเตือนอย่างรวดเร็ว “ระวังหลบก้อนหิน!”

หากไถลด้วยความเร็วสูงแล้วชนเข้ากับผนังหินทรายที่ยื่นออกมา ก็มีโอกาสตายคาที่ได้

“อึก!” สิ้นเสียงนั้น สุยชีก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ตามด้วยเลือดอุ่น ๆ ที่กระเซ็นมาเปื้อนหลังมือของเธอ

บนพื้นหิมะสีขาวบริสุทธิ์มีรอยเลือดคดเคี้ยวเป็นทาง สะดุดตาจนแทบบาดตา

ความคิดของเธอว่างเปล่าไปชั่วขณะ

พลั่วเหล็กในมือน้องน้อยปักติดแน่นอยู่ในร่องหิน ในที่สุดแรงไถลของทั้งสี่คนก็หยุดลง

แต่ร่างของเสิ่นอวี้ จั่วเฉิน และสุยชีตกลงไปพ้นขอบเหวแล้ว มีเพียงน้องน้อยที่หยุดอยู่ตรงริมผาอย่างหวุดหวิด

หัวใจของสุยชีซึ่งเต้นรัวราวกับเสียงกลอง ในที่สุดก็เริ่มสงบลง

บนผนังผามีหิมะปกคลุมอยู่เพียงบาง ๆ หลังหาจุดยึดและประคองตัวได้แล้ว เธอก็ก้มหน้าลงตรวจดูอาการของจั่วเฉินกับเสิ่นอวี้ทันที

จั่วเฉินยกมือเช็ดเลือดที่เปื้อนเต็มซีกขวาของใบหน้า เลือดทั้งหมดนั้นเป็นของเสิ่นอวี้

เขาถามด้วยเสียงสั่นเครือว่า “เสิ่นอวี้ ยังมีชีวิตอยู่ไหม?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป