นางร้ายก็เจ๋งดีนะ ใครขวางหูขวางตาก็ลุยเลย

ตอนที่ 32 รบกวนแล้ว

7 นาที· 1.6K คำ

“พวกเราหลายคนหนีตายกันแทบไม่ต่างจากผู้ลี้ภัย กว่าจะมีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้ก็ผอมจนลูกตาแทบถลนออกมาแล้ว” เจียงเฉินพูดอย่างไม่เป็นธรรม “สุยชีมีสิทธิ์อะไรใช้ชีวิตสุขสบายขนาดนั้น?”

ลู่หรงที่อยู่ข้างเขาเสริมทันที “ไม่ใช่แค่รอดกันครบทุกคนด้วยนะ เธอยังอ้วนขึ้นอีกต่างหาก”

ความอิจฉาทำให้เจียงเฉินหน้าตาบิดเบี้ยว “นังผู้หญิงร้ายกาจนั่น ต้องปล้นผู้เล่นคนอื่นมาแน่ ๆ”

ลู่หรงไม่สนใจเจียงเฉิน เธอมองสุยชีที่หัวเราะอย่างเริงร่าอยู่บนผิวน้ำแข็ง แล้วพลันนิ่งงันไปเล็กน้อย

ท่าทางของสุยชีในตอนนี้ไม่มีความคล้ายคลึงกับสุยชีในความทรงจำของเธอแม้แต่น้อย คนที่เคยวางท่าหยิ่งผยอง ชอบเหลือบตามองคนอื่นอยู่เสมอ

เธอพึมพำว่า “สุยชีเหมือนจะเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนจริง ๆ”

“หึ” หลินเฟิงแค่นเสียง “ที่เธอรอดมาถึงตอนนี้ได้ ก็แค่แสดงว่าเอาตัวรอดเก่ง ไม่ได้แปลว่านิสัยดีขึ้นสักหน่อย”

เขาละสายตา ไม่มองสุยชีอีก “ฉันเชื่อแค่ว่าสันดานคนเปลี่ยนยาก”

“ผมเห็นด้วยกับพี่หลิน” เจียงเฉินหดมือเข้าไปในแขนเสื้อ

ฟ้าเริ่มมืด สุยชีกับพวกพ้องก็เล่นจนหิว กิจกรรมบนผิวน้ำแข็งจึงหยุดพัก เข้าสู่เวลาอาหารเย็น

สว่านน้ำแข็งในมือจั่วเฉินหมุนวนเป็นจังหวะอยู่บนผิวน้ำแข็ง เศษน้ำแข็งกระเด็นไปทั่ว ชั้นน้ำแข็งหนาค่อย ๆ ถูกเจาะทะลุ เสียงแหลมคมเรียกสายตาผู้เล่นไม่น้อยให้หันมามอง

ทั้งหกคนที่ตกเป็นเป้าสายตากลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด จั่วเฉินจดจ่ออยู่กับการเจาะน้ำแข็ง ส่วนสุยชีและอีกสี่คนก็ตั้งใจดูเขาเจาะน้ำแข็งไม่วางตา

กระทั่งเสียง “ซ่า” ดังขึ้น สว่านน้ำแข็งก็เจาะทะลุชั้นน้ำแข็งจนหมด น้ำในทะเลสาบที่ใสสะอาดและเย็นเฉียบทะลักขึ้นมาจากปากรูน้ำแข็งทรงกลม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป