ซินจิ่วยกยิ้มบาง ๆ “จะล้างแค้นให้พวกมันเหรอ?”
“ไม่ ฉันชื่นชมเธอ” ดวงตาของราชาก็อบลินเป็นประกาย “มาเป็นนักรบรับใช้ของฉัน หลังจากนี้ก็ติดตามฉัน”
“……”
ห้องไลฟ์เงียบไปหลายวินาที ก่อนจะระเบิดเสียงถกเถียงอย่างดุเดือด
[มันจะให้จิ่วเอ๋อร์ของฉันเป็นอะไรนะ? นักรบรับใช้???]
[บอสตัวนี้เล่นนอกกรอบจริง ๆ ถึงกับจะรับผู้เล่นไปเป็นนักรบรับใช้ ฝ่ายดูแลเกมรู้เรื่องไหมเนี่ย?]
[ให้มันมาเป็นนักรบรับใช้ของจิ่วจิ่วบ้านฉันยังจะดีกว่า!]
ซินจิ่วจิ๊ปาก “ไม่เอา”
ราชาก็อบลินถูกปฏิเสธแต่ไม่โกรธ มันเกาพุงมันเยิ้ม พลางคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “งั้นเป็นหัวหน้าเล็ก ๆ ฉันจะเตรียมตัวผู้ชายที่ดีที่สุดให้เธอ”
“หัวเขียวสดใส ผิวเรียบเนียน ดูดี”
พอนึกถึงพวกก็อบลินผิวเขียววาวกับหัวที่แทบไม่มีผมของพวกมัน ซินจิ่วก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา
“น่าเกลียด ไม่เอา”
เธอเลียนแบบคำพูดของราชาก็อบลิน
ราชาก็อบลินดูเหมือนจะโกรธขึ้นมา
“เธอ บอกว่า พวกเรา น่าเกลียด?”
“ใช่ น่าเกลียดสุด ๆ”
ราชาก็อบลินเดือดดาล ตัวผู้ในเผ่าของมันล้วนเป็นนักรบผู้กล้าหาญ จะยอมให้มนุษย์เพศเมียมาหยามได้อย่างไร?
มันเงื้อค้อนศึกคำราม ก่อนฟาดใส่ซินจิ่ว!
แม้ร่างจะอ้วนท้วน แต่การเคลื่อนไหวกลับไม่ช้าเลย!
ซินจิ่วหลบได้เพียงเอี้ยวตัว ค้อนศึกเฉียดปลายจมูกของเธอกระแทกพื้นจนเกิดหลุมใหญ่
“ฉัน จะ ทุบเธอให้แบน!”
ซินจิ่วย่อตัวหลบ ก่อนยกมีดปลายแหลมขึ้นฟันต้นขาของมันอย่างแรง
แต่ผิวของราชาก็อบลินหนาเกินไป แม้เธอจะออกแรงเต็มที่ ก็ทำได้แค่ฝากแผลตื้น ๆ ไว้เท่านั้น
ราชาก็อบลินคำรามด้วยความโกรธ ชูค้อนศึกขึ้นสูงแล้วฟาดใส่ซินจิ่วซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับกำลังตบแมลงวัน