พิชิตหอคอย ฉันเคลียร์เกมแล้วเกมบุกโลกจริง

ตอนที่ 24 อาหารที่หายไป

6 นาที· 1.4K คำ

ดูท่าเกมจะตั้งใจทรมานผู้เล่นจริง ๆ

ในเขาวงกตป่าที่เต็มไปด้วยเอ็นพีซีแบบนี้ จะมีผู้เล่นคนไหนกล้าหลับลงอย่างสบายใจบ้าง?

ไม่กล้านอน แถมยังต้องสู้ ก็ต้องหิว พอหิวก็ต้องกินอะไรสักอย่าง

แต่พอเอาของกินออกมาก็หายวับไป เติมพลังไม่ได้ ถ้าเจอเอ็นพีซีเข้าก็มีแต่โดนซ้อมน่ะสิ?

ซินจิ่วกำลังจะตอบข้อความของอ้าวหลิน

【ผู้เล่นมันฝรั่งทอดติดหนักขอแลกเปลี่ยนกับคุณ คุณยอมรับหรือไม่?】

แลกเปลี่ยน?

ซินจิ่วกดตกลง

【คุกกี้หมีน้อย x 5 ชิ้น】

[คุกกี้นี่ซื้อจากพื้นที่บริการหมีหมี ถึงหลัก ๆ จะเอาไว้รักษาอาการบาดเจ็บ แต่ก็เป็นคุกกี้เหมือนกัน กินรองท้องได้ รับไปกินก่อนนะ อันนี้ไม่หายไปหรอก]

อ้าวหลินคิดว่าซินจิ่วไม่มีอาหาร ถึงได้ส่งข้อความไปหา จึงรีบแลกอาหารให้ทันที

【ผู้เล่นซินจิ่วขอแลกเปลี่ยนกับคุณ คุณยอมรับหรือไม่?】

“...?”

อ้าวหลินกำลังภูมิใจกับสิ่งที่ทำอยู่พอดี คิดว่าถึงเป็นอันดับหนึ่งก็ต้องมาขอของกินจากอันดับเจ็ดอย่างเขา แต่แล้วก็ได้รับคำขอแลกเปลี่ยน

【เยลลี่หมีน้อย x 15 เม็ด】

[มีน้ำใจตอบแทนกัน]

อ้าวหลินรู้สึกว่าหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย

จริงด้วย อันดับหนึ่งจะไม่ซื้อสินค้าจากร้านหมีหมีได้ยังไง

อ้าวหลินเหลือบมองแมงมุม เห็นมันหลบอยู่ห่างออกไปราว 100 เมตร ไม่กล้าเข้ามาชั่วคราว จึงส่งข้อความหาต้าเป่าไร้ใจก่อน

[พี่ชาย อันดับหนึ่งส่งข้อความมาหาฉัน ฉันถึงเพิ่งรู้ว่าอาหารจะหายไปถ้าโดนแสงจันทร์ ระวังตัวด้วยล่ะ]

ซังอี่นั่งเคี้ยวคุกกี้หมีน้อยอยู่บนต้นไม้ เสียงกรุบกรอบดังไม่หยุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป