ดูท่าเกมจะตั้งใจทรมานผู้เล่นจริง ๆ
ในเขาวงกตป่าที่เต็มไปด้วยเอ็นพีซีแบบนี้ จะมีผู้เล่นคนไหนกล้าหลับลงอย่างสบายใจบ้าง?
ไม่กล้านอน แถมยังต้องสู้ ก็ต้องหิว พอหิวก็ต้องกินอะไรสักอย่าง
แต่พอเอาของกินออกมาก็หายวับไป เติมพลังไม่ได้ ถ้าเจอเอ็นพีซีเข้าก็มีแต่โดนซ้อมน่ะสิ?
ซินจิ่วกำลังจะตอบข้อความของอ้าวหลิน
【ผู้เล่นมันฝรั่งทอดติดหนักขอแลกเปลี่ยนกับคุณ คุณยอมรับหรือไม่?】
แลกเปลี่ยน?
ซินจิ่วกดตกลง
【คุกกี้หมีน้อย x 5 ชิ้น】
[คุกกี้นี่ซื้อจากพื้นที่บริการหมีหมี ถึงหลัก ๆ จะเอาไว้รักษาอาการบาดเจ็บ แต่ก็เป็นคุกกี้เหมือนกัน กินรองท้องได้ รับไปกินก่อนนะ อันนี้ไม่หายไปหรอก]
อ้าวหลินคิดว่าซินจิ่วไม่มีอาหาร ถึงได้ส่งข้อความไปหา จึงรีบแลกอาหารให้ทันที
【ผู้เล่นซินจิ่วขอแลกเปลี่ยนกับคุณ คุณยอมรับหรือไม่?】
“...?”
อ้าวหลินกำลังภูมิใจกับสิ่งที่ทำอยู่พอดี คิดว่าถึงเป็นอันดับหนึ่งก็ต้องมาขอของกินจากอันดับเจ็ดอย่างเขา แต่แล้วก็ได้รับคำขอแลกเปลี่ยน
【เยลลี่หมีน้อย x 15 เม็ด】
[มีน้ำใจตอบแทนกัน]
อ้าวหลินรู้สึกว่าหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย
จริงด้วย อันดับหนึ่งจะไม่ซื้อสินค้าจากร้านหมีหมีได้ยังไง
อ้าวหลินเหลือบมองแมงมุม เห็นมันหลบอยู่ห่างออกไปราว 100 เมตร ไม่กล้าเข้ามาชั่วคราว จึงส่งข้อความหาต้าเป่าไร้ใจก่อน
[พี่ชาย อันดับหนึ่งส่งข้อความมาหาฉัน ฉันถึงเพิ่งรู้ว่าอาหารจะหายไปถ้าโดนแสงจันทร์ ระวังตัวด้วยล่ะ]
ซังอี่นั่งเคี้ยวคุกกี้หมีน้อยอยู่บนต้นไม้ เสียงกรุบกรอบดังไม่หยุด