ทุกคนได้ยินแล้วก็ใจหายวาบ
เฉินอันอันยังตั้งตัวไม่ทัน
“ฝูงซอมบี้เหรอ? ฝูงซอมบี้คืออะไร?”
เธอเพิ่งพูดจบ เสียงคำรามถี่กระชั้นก็ดังมาจากปากถนนที่อยู่ไกลออกไป
ทุกคนหันขวับไปตามสัญชาตญาณ
ตรงปลายถนน มีกลุ่มซอมบี้ขนาดใหญ่กำลังพุ่งตรงมาทางนี้
พวกมันไม่ได้เชื่องช้าเหมือนซอมบี้ในละครโทรทัศน์
ซอมบี้พวกนี้วิ่งเร็วแทบไม่ต่างจากคนปกติ
เมื่อเห็นว่ามีคนเป็นอยู่ตรงนี้ ฝูงซอมบี้ก็พลันคึกคักขึ้นมา
ซอมบี้แต่ละตัวส่งเสียงคำราม เบียดแย่งกันพุ่งเข้ามา
บางตัวถูกพวกเดียวกันชนล้มลงไป แต่ก็รีบใช้ทั้งมือทั้งเท้าคลานลุกขึ้นมา
ซอมบี้อีกหลายตัวเหยียบย่ำข้ามร่างมัน เสียงคำรามน่าสะพรึงดังซ้อนทับกันเป็นระลอก
“รีบหนีเร็ว!”
หวังเผิงตะโกนลั่น แล้วออกวิ่งทันที
คราวนี้แม้แต่เฉินอันอันก็รู้แล้วว่าสถานการณ์ไม่ปกติ
ไม่มีใครมีเวลาพูดอะไรอีก ทุกคนวิ่งสุดชีวิตไปตามถนน
เจียงเฉิงตามอยู่ท้ายขบวน วิ่งอย่างสบาย ๆ
เขายังมีเวลาหันกลับไปมองแวบหนึ่งด้วยซ้ำ
ห่างไปด้านหลัง 100 เมตร ฝูงซอมบี้แน่นขนัดกำลังไหลบ่าตามมา จำนวนอย่างน้อยก็เกิน 100 ตัว
ซอมบี้ธรรมดาสองสามตัวที่วิ่งนำหน้า มีน้ำลายสีแดงคล้ำปนดำไหลย้อยตรงมุมปาก ลูกตาขาวขุ่น คอบิดงอเป็นมุมประหลาด
【สัตว์ประหลาด: ซอมบี้】
【ระดับ: แอลวี 1】
【ทักษะ: การติดเชื้อพิษศพ (ติดตัว)】
เจียงเฉิงรีบละสายตากลับมา
ถึงจะเป็นซอมบี้ธรรมดาระดับ 1 แต่ก็ประมาทไม่ได้
ตัวหรือสองตัวไม่เป็นภัยอะไร แต่ถ้ามีจำนวนมากพอ ก็กลบคนให้ตายได้เหมือนกัน
ที่น่าปวดหัวกว่านั้นคือ พวกมันยังมีทักษะติดตัวสุดน่าขยะแขยงอีกอย่าง
【การติดเชื้อพิษศพ: ทักษะติดตัวทั่วไปของสัตว์ประหลาดประเภทซอมบี้ ผู้ที่ถูกข่วนหรือกัดจะอ่อนแรงลงอย่างต่อเนื่อง หากไม่สามารถชำระล้างได้ ก็จะค่อย ๆ กลายเป็นซอมบี้】