ทั้งร่างเป็นอัมพาต แต่ระบบกลับให้ฝึกกาย?

ตอนที่ 49 นี่มันพาฉันมาโผล่ที่ไหนกันเนี่ย?

7 นาที· 1.6K คำ

ลำแสงพุ่งออกจากดวงตาเป็นสาย ๆ แมงป่องเมฆพิษแต่ละตัวต่างถูกเล่นงานอย่างน่าอนาถ

นี่คือความเสื่อมทรามทางศีลธรรมหรือว่า...

เฉินเฉินรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองเหมือนโฮมแลนเดอร์ แค่ยิงปิ้ว ๆ ไปก็พอแล้ว

แมงป่องเมฆพิษสองตัวที่อยู่ถัดไปอีกหน่อยเริ่มส่ายหัวไปมา แต่เสียงหึ่งในอวัยวะรับเสียงยังคงดังต่อเนื่อง พวกมันมองไปรอบ ๆ ทว่ากลับไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ

อวัยวะคล้ายหวีบริเวณท้องก็ตรวจจับฟีโรโมนไม่ได้เช่นกัน

ทว่าแมงป่องเมฆพิษสี่ตัวที่อยู่ข้างหน้ากลับนอนแน่นิ่งไร้เสียงอยู่บนพื้นแล้ว

จากนั้นดวงตาประกอบของพวกมันก็เห็นบางสิ่งในที่สุด แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นลำแสงสีแดงร้อนระอุสองสาย

หลังสังหารแมงป่องเมฆพิษทั้งหกตัวได้อย่างง่ายดาย เฉินเฉินก็พอใจกับผลงานของตัวเองเป็นอย่างยิ่ง

นอกจากเฉินเฉินตัวน้อยจะหนาวไปหน่อยแล้ว แผนนี้ไม่มีข้อเสียเลยสักนิด!

เฉินเฉินรีบบินไปเก็บแมงป่องเมฆพิษทั้งหกตัวเข้าปากสุเมรุ ถึงตรงนี้เงินสำหรับรักษาบาดแผลก็น่าจะพอแล้ว

แต่คนเราน่ะ ย่อมมีความโลภกันทั้งนั้น

พลังจิตของเฉินเฉินกับพลังงานสำรองของดวงตาเลเซอร์ยังเหลืออยู่ราวหกส่วน มากพอให้ต่อสู้อีกสองรอบ ส่วนพื้นที่ในปากสุเมรุก็ยังเหลือเฟือ

ไม่นานนัก แมงป่องเมฆพิษตัวอื่นที่สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวผิดปกติในบริเวณนี้ก็รีบรุดมาถึง

รอบนี้มาถึงถึงแปดตัวเต็ม ๆ

เฉินเฉินทำแบบเดิม รอจนแมงป่องเมฆพิษพวกนั้นเข้ามาอยู่ในระยะอิทธิพลของปอดเสียงระเบิด ก็เพิ่มความรุนแรงให้พวกมันเสียหน่อย จากนั้นค่อย ๆ ปลิดชีพเจ้าพวกมึนงงทีละตัว

“เจ็ดตัว หกตัว แปดตัว ได้มาแล้วทั้งหมดยี่สิบเอ็ดตัว!”

“คิดเป็นเครดิตเท่าไรนะ? เจ็ดแสนกว่าแล้วมั้ง!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป