ลำแสงพุ่งออกจากดวงตาเป็นสาย ๆ แมงป่องเมฆพิษแต่ละตัวต่างถูกเล่นงานอย่างน่าอนาถ
นี่คือความเสื่อมทรามทางศีลธรรมหรือว่า...
เฉินเฉินรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองเหมือนโฮมแลนเดอร์ แค่ยิงปิ้ว ๆ ไปก็พอแล้ว
แมงป่องเมฆพิษสองตัวที่อยู่ถัดไปอีกหน่อยเริ่มส่ายหัวไปมา แต่เสียงหึ่งในอวัยวะรับเสียงยังคงดังต่อเนื่อง พวกมันมองไปรอบ ๆ ทว่ากลับไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ
อวัยวะคล้ายหวีบริเวณท้องก็ตรวจจับฟีโรโมนไม่ได้เช่นกัน
ทว่าแมงป่องเมฆพิษสี่ตัวที่อยู่ข้างหน้ากลับนอนแน่นิ่งไร้เสียงอยู่บนพื้นแล้ว
จากนั้นดวงตาประกอบของพวกมันก็เห็นบางสิ่งในที่สุด แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นลำแสงสีแดงร้อนระอุสองสาย
หลังสังหารแมงป่องเมฆพิษทั้งหกตัวได้อย่างง่ายดาย เฉินเฉินก็พอใจกับผลงานของตัวเองเป็นอย่างยิ่ง
นอกจากเฉินเฉินตัวน้อยจะหนาวไปหน่อยแล้ว แผนนี้ไม่มีข้อเสียเลยสักนิด!
เฉินเฉินรีบบินไปเก็บแมงป่องเมฆพิษทั้งหกตัวเข้าปากสุเมรุ ถึงตรงนี้เงินสำหรับรักษาบาดแผลก็น่าจะพอแล้ว
แต่คนเราน่ะ ย่อมมีความโลภกันทั้งนั้น
พลังจิตของเฉินเฉินกับพลังงานสำรองของดวงตาเลเซอร์ยังเหลืออยู่ราวหกส่วน มากพอให้ต่อสู้อีกสองรอบ ส่วนพื้นที่ในปากสุเมรุก็ยังเหลือเฟือ
ไม่นานนัก แมงป่องเมฆพิษตัวอื่นที่สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวผิดปกติในบริเวณนี้ก็รีบรุดมาถึง
รอบนี้มาถึงถึงแปดตัวเต็ม ๆ
เฉินเฉินทำแบบเดิม รอจนแมงป่องเมฆพิษพวกนั้นเข้ามาอยู่ในระยะอิทธิพลของปอดเสียงระเบิด ก็เพิ่มความรุนแรงให้พวกมันเสียหน่อย จากนั้นค่อย ๆ ปลิดชีพเจ้าพวกมึนงงทีละตัว
“เจ็ดตัว หกตัว แปดตัว ได้มาแล้วทั้งหมดยี่สิบเอ็ดตัว!”
“คิดเป็นเครดิตเท่าไรนะ? เจ็ดแสนกว่าแล้วมั้ง!”