ภารกิจมือใหม่: ชำแหละซอมบี้? แต่ฉันเป็นนิติเวชนะ!

ตอนที่ 7 ย้อนกลับมาเล่นงาน

8 นาที· 1.9K คำ

“หัวหน้าก็จริง ๆ เลยนะ ป่านนี้แล้วยังให้เรากลับมาถ่ายรูปผลงานของเขาไว้เป็นที่ระลึกอีก”

“หัวหน้าชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ได้ยินว่าตอนนั้นก็เข้ามาเพราะเรื่องนี้แหละ คราวนี้กว่าจะเจอโอกาสดี ๆ แถมยังได้อุปกรณ์ชั้นยอดมาอีก ถ้าไม่ใช่เพราะต้องมีคนคุมสถานการณ์ที่โกดัง ป่านนี้เขาคงมาด้วยตัวเองแล้ว”

เสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

หลินชูฟังทิศทางของเสียง แล้วค่อย ๆ ย่องไปใกล้หน้าต่าง อาศัยแสงจันทร์มองออกไปด้านนอก

ไม่นานนัก เงาร่างสองร่างก็ปรากฏในระยะสายตา

คนหนึ่งอ้วนสูง อีกคนเตี้ยผอม ทั้งคู่เป็นผู้ชาย

ชายร่างอ้วนสูงถือไม้เบสบอล ฟาดซอมบี้โดดเดี่ยวที่พุ่งเข้ามาจนกระเด็น จากนั้นก็ตามเข้าไปฟาดหัวมันซ้ำหลายครั้งจนระเบิด ก่อนจะโยนร่างทิ้งไว้ข้างทาง

ชายร่างเตี้ยผอมยกของทรงสี่เหลี่ยมขึ้นถือ เดินตามหลังชายร่างอ้วนสูงอย่างไม่ห่าง สายตากวาดมองรอบตัวไม่หยุด ราวกับระแวดระวังว่าซอมบี้จะโผล่มากะทันหัน

จากบทสนทนาของพวกเขา หลินชูคาดเดาว่าของที่ชายร่างเตี้ยผอมถืออยู่คือกล้องดีเอสแอลอาร์

ดูท่าฆาตกรจะไปหากล้องดีเอสแอลอาร์มาจากที่ไหนสักแห่ง พอได้ของล้ำค่ามาก็ส่งคนกลับมาถ่ายภาพผลงานของตัวเองเก็บสะสม

ฆาตกรต่อเนื่องโรคจิตที่หลงตัวเองอย่างหนักหลายคนมีรสนิยมแบบนี้

พอคิดถึงตรงนี้ หลินชูก็หรี่ตาลง หากจำไม่ผิด คดีคล้ายกันที่เธอเคยรับผิดชอบ ฆาตกรก็มีรสนิยมแบบนี้เหมือนกัน

พลองกระดูกกลับมาอยู่ในมือหลินชูอีกครั้ง เธอรีบประเมินโอกาสชนะในใจ

ภารกิจที่ระบบมอบให้เธอคือการเอาชีวิตรอด เธอต้องรักษาชีวิตตัวเองไว้ให้ได้ตลอดเวลา

แต่ในฐานะคนที่เคยทำงานในหน่วยงานตำรวจและกระบวนการยุติธรรม อีกทั้งยังมีข้อสงสัยคาใจ หากไม่ทำอะไรสักอย่าง เธอก็ขยับขาไปไหนไม่ได้

เมื่อเห็นคนทั้งสองด้านนอกค่อย ๆ เข้าใกล้ประตูร้าน แววตาหลินชูวูบไหว เธอคิดแผนได้อย่างรวดเร็ว

“พี่เฟิง...พี่เฟิง...พี่เฟิง คุณ...คุณ...”

“พูดให้รู้เรื่องหน่อย ฉันยืนขวางอยู่ข้างหน้า นายจะกลัวห่าอะไร”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป