จ้าวอินเดินเข้าไปในตึกหลังเล็กสไตล์ตะวันตก ทันทีที่มองเข้าไปก็เห็นโครงกระดูกมนุษย์สองร่าง
เหลือเพียงเศษเนื้อสีดำคล้ำติดอยู่ คงเพิ่งถูกซอมบี้กัดกินจนหมดไม่นาน
มิน่าที่นี่ถึงมีซอมบี้มารวมกันเป็นร้อยสองร้อยตัว คงมีผู้รอดชีวิตสองคนอาศัยอยู่ที่นี่ ไม่รู้ด้วยเหตุใดจึงดึงดูดซอมบี้ทั้งหมู่บ้านให้มารวมตัวกัน
แม้พวกเขาจะถูกกินจนหมดแล้ว แต่ซอมบี้กลับไม่ยอมสลายตัวไป
ตอนนี้ภายในตึกหลังเล็กเละเทะไปหมด เฟอร์นิเจอร์แทบทุกชิ้นถูกทำลาย อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเหม็นเน่าจากตัวซอมบี้
พื้นเต็มไปด้วยขยะ คราบเลือดที่หลงเหลือ และของเหลวจากศพซอมบี้ที่หยดลงมา
ซ่งเสี่ยวเตาไปดื่มน้ำที่ลานหลังบ้านแล้วก็หาไม้กวาดด้ามหนึ่งที่พังจนเหลือแต่หัว เตรียมทำความสะอาดห้อง
“ช่างเถอะ เธอไปกวาดบนดาดฟ้า คืนนี้เราจะนอนที่นั่น” จ้าวอินบอก
พูดจบก็เดินไปยังห้องครัวแยกหลังบ้าน ที่นี่ถูกซอมบี้ทำลายเสียหายหนักไม่แพ้กัน เตาฟืนพังครืนลงมา หม้อชามแตกกระจายเกลื่อนพื้น
จ้าวอินเก็บฟืนทั้งหมดเข้าแหวนมิติ จากนั้นเดินไปตักน้ำที่บ่อน้ำเก่า
ถังไม้สำหรับตักน้ำไม่ได้เสียหาย ก้นถังยังมีน้ำสะอาดเหลืออยู่ครึ่งชาม เป็นน้ำที่ซ่งเสี่ยวเตาเพิ่งดื่มไปเมื่อครู่
จ้าวอินตักน้ำสองถังขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึกหลังเล็ก แล้วหยิบหม้อแขวนที่นำติดตัวออกมาจากบ้านก่อนออกเดินทางมาวาง ใช้ฟืนต่อเป็นขาตั้งอย่างง่าย ๆ ก่อนจุดไฟต้มน้ำ
ซ่งเสี่ยวเตากวาดพื้นที่เล็ก ๆ จนสะอาดแล้ว เธอกับลิงน้อยนอนหงายแผ่แขนขาอยู่บนดาดฟ้า ไม่มีทั้งเสื่อและผ้าห่ม ต่างเหม่อมองท้องฟ้ามืดมิด
จ้าวอินหยิบเกาลัดขนาดเท่ากำปั้นออกมาสิบกว่าลูก โยนลงไปในกองไฟ