“วันนี้พักผ่อนกันก่อน ทางโรงเรียนจะจัดหอพักใหม่ให้ทุกคน”
หวางหลีเดินมาที่ด้านหน้าสุด พร้อมกับมองเห็นไป๋เยวียนในแวบเดียว
อีกฝ่ายไม่ทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ สอบเข้าห้องข่าวกรองได้สำเร็จ
“การเรียนของห้องข่าวกรองจะเริ่มอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันจันทร์หน้า ทุกคนเก็บของเก็บสัมภาระได้เลย ใครไม่อยากอยู่หอพักก็กลับไปอยู่บ้านตัวเองได้ แต่ห้ามมาสายทุกวัน!”
พอได้ยินดังนั้น ทุกคนก็พากันพยักหน้า
คนส่วนใหญ่ล้วนเลือกอยู่หอพัก เพราะที่นี่มีหวางหลีคุ้มครอง พูดได้ว่าเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในทั้งเมือง
ตอนนี้ฝูงชนทยอยแยกย้าย พูดคุยกันไม่หยุด คำพูดเต็มไปด้วยความยินดี
แม้พวกเขาจะไม่มีวัตถุผีร่วมกำเนิด แต่ด้วยความกล้าของตัวเอง ก็ยังได้สัมผัสกับสิ่งในระดับนี้อยู่ดี
ไป๋เยวียนก็อารมณ์ดีเช่นกัน เดินตรงไปทางโรงอาหาร
“ทุกเดือนได้สองพันหยวน ไม่ต้องกังวลว่าจะกินไม่อิ่มแล้ว...”
ไป๋เยวียนผิวปาก รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าอนาคตมีความหวังขึ้นนิดหน่อย
ตามสวัสดิการของห้องข่าวกรอง ทุกเดือนจะมีเงินรางวัลพื้นฐานสองพันหยวน และขอเพียงออกปฏิบัติภารกิจหนึ่งครั้ง ก็จะได้รางวัลงามห้าหมื่นหยวน สำหรับคนธรรมดาในเมืองเล็ก ๆ นี่นับเป็นทรัพย์สินก้อนใหญ่แล้ว
......
ยามเย็น
ไป๋เยวียนกลับมาถึงบ้านของตัวเอง
เขาไม่ได้เลือกอยู่หอพัก เพราะหวางหลีแม้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ใช่ว่าจะคุ้มครองทุกคนได้ การพ่ายแพ้ยับเยินของห้องภูตผีสองก็เป็นตัวอย่างหนึ่ง
และเหตุผลสำคัญที่สุดคือ เขากลัวว่าใบหน้าผีในตัวจะถูกเปิดโปง