ข้ามโลกทีไร ตัวประกอบก็โดนพระเอกหมายตาทุกที

ตอนที่ 47 ลูกพี่ลูกน้องขององค์รัชทายาทผู้มีชะตาสิ้นชีพแต่เยาว์วัย 15

5 นาที· 1.2K คำ

เมื่อไป๋เยว่ฟื้นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง

ม่านเตียงที่คุ้นเคย กลิ่นยาที่คุ้นเคย เธอปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ ก่อนจะค่อย ๆ หันหน้าไปด้านข้าง

เสี่ยวชุ่ยนอนฟุบอยู่ข้างเตียง ใต้ตาคล้ำเป็นปื้น มือยังกำผ้าเช็ดหน้าไว้พลางวางพาดอยู่บนขอบเตียง

ไป๋เยว่ถอนสายตากลับมา แล้วถอนหายใจ

เธอชินแล้ว เธอชินกับเรื่องแบบนี้จริง ๆ ตอนนี้ในใจไม่มีแม้แต่ระลอกคลื่น

เสี่ยวชุ่ยขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะงัวเงียเงยหน้าขึ้น พอเห็นไป๋เยว่ลืมตาอยู่ก็ผุดลุกพรวดขึ้นมาทันที

“ท่านหญิง! ท่านฟื้นแล้ว! ในที่สุดท่านก็ฟื้นเสียที! บ่าวจะไปตามหมอหลวงเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ!”

ไป๋เยว่จับข้อมือเธอไว้ “อย่าเพิ่งร้องเรียก”

เสี่ยวชุ่ยเงียบเสียง น้ำตากลับไหลลงมาก่อน

เธอเช็ดน้ำตาไปพลางพูดไปพลาง “ท่านหญิงหลับไปตั้งสามวันแล้ว องค์รัชทายาทเฝ้าอยู่หน้าประตูทุกวัน หมอหลวงบอกว่าท่านตกใจจนได้รับบาดเจ็บถึงรากฐาน คราวนี้เกรงว่าจะยิ่งรักษาให้หายยาก บ่าวตกใจแทบตาย หากท่านเป็นอะไรไป บ่าวจะอธิบายกับนายท่านอย่างไรเจ้าคะ”

“พี่ลูกพี่ลูกน้องล่ะ”

เสี่ยวชุ่ยเช็ดน้ำตา “องค์รัชทายาทเฝ้าท่านมาสามวันแล้ว เช้านี้ฝ่าบาทเรียกตัวไปห้องทรงพระอักษรเจ้าค่ะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป