บทที่ 39 ลูกพี่ลูกน้องขององค์รัชทายาทที่ตายตั้งแต่อายุยังน้อย 7
ฮองเฮายกถ้วยชาขึ้น แล้วกวาดตามองผู้คนที่นั่งอยู่ทั้งในและนอกศาลา
“วันนี้เป็นงานเลี้ยงร้อยบุปผา ในอุทยานหลวงมีวสันตฤดูงดงามกำลังดี เช่นนั้นก็ใช้ทิวทัศน์ฤดูใบไม้ผลิทั่วสวนเป็นหัวข้อ แต่งกลอนกันคนละบท ให้ทุกคนช่วยกันวิจารณ์เถอะ”
ในศาลาพลันคึกคักขึ้น บรรดาคุณหนูจากตระกูลต่าง ๆ ต่างกระตือรือร้นขึ้นมา นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้แสดงตัวต่อหน้าฮองเฮาและองค์รัชทายาท
ไป๋เยว่นั่งอยู่บนเก้าอี้ปักลาย ประคองซุปโสมจิบทีละน้อย ไม่คิดจะเข้าไปยุ่งด้วย ร่างกายเช่นนาง แต่งกลอนก็เปลืองสมอง เก็บแรงไว้ดีกว่า
คุณหนูหลายคนทยอยท่องบทกลอน ฮองเฮาพยักหน้าบ้าง ยิ้มบ้าง บางครั้งก็เอ่ยชมสองคำว่า “ไม่เลว” หรือ “มีความคิดสร้างสรรค์”