ไป๋เยว่เดินเข้าไปในร้านขายยา พนักงานสาวหลังเคาน์เตอร์เงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มมาตรฐาน
“สวัสดีค่ะ ต้องการอะไรคะ?”
ไป๋เยว่เล่าอาการคร่าว ๆ ว่ารู้สึกไม่สบายท้อง หลังดื่มชานมเย็นแล้วคลื่นไส้ จึงอยากซื้อยารักษาโรคกระเพาะสักหน่อย
พนักงานฟังจบก็พินิจเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามอย่างลังเลว่า “ขอถามอะไรสักหน่อยได้ไหมคะ คุณแต่งงานแล้วหรือยัง?”
ไป๋เยว่พยักหน้าด้วยสีหน้างุนงง
พนักงานสาวหันไปหยิบที่ตรวจครรภ์สองอันจากชั้นวางมาวางบนเคาน์เตอร์ แล้วเอื้อมมือไปหยิบยารักษาโรคกระเพาะอีกกล่องมาวางไว้ข้าง ๆ
“แนะนำให้คุณตรวจดูก่อนนะคะ แล้วค่อยกินยาค่ะ”
ไป๋เยว่อ้าปาก เกือบจะหลุดพูดออกไปว่า ‘ฉันจะท้องได้ยังไงกัน’ แต่พอคำพูดมาถึงริมฝีปาก เธอก็คิดอีกที พนักงานแค่หวังดี อีกอย่างที่ตรวจครรภ์ก็ไม่ได้แพง ซื้อไปพร้อมกันเลยแล้วกัน จะได้ไม่ต้องยืนเถียงกันตรงนี้
“ได้ค่ะ เอาทั้งหมดเลย”
เธอจ่ายเงินด้วยการสแกน แล้วหยิบที่ตรวจครรภ์ทั้งสองอันกับยารักษาโรคกระเพาะใส่กระเป๋า ก่อนถือออกจากร้านขายยา